71 
Dit is inderdaad het geval en zij schijnen mij ор bevredi- 
gende wijze de bekende hoofdverschijnselen der geologische 
klimaten te verklaren. 
Reeds herhaaldelijk heeft men er terloops op gewezen, dat 
de zon, aanhoudend van hare energie verliezend, eenmaal 
warmer moet geweest zijn dan zij nu is en aldus misschien 
de groote hitte der eerste geologische tijden kan veroorzaakt 
hebben. Ше opmerking is in algemeenen zin zeker volkomen 
juist; eene geleidelijke afkoeling, gedurende den geheelen ge- 
ologischen tijd, neemt men aan de oude klimaten echter niet 
waar. Gedurende де lange jura- еп krijtperioden zien wij 
de algemeene warmteverhoudingen der aarde niet merkbaar 
veranderen, en men neemt nu aan dat reeds in palaeozoischen 
tijd de temperatuur op gemiddelde breedte weinig hooger kan 
geweest zijn dan in de latere krijtperiode. In de relatief korte 
terliaire periode moet de algemeene ge daarentegen zeer 
snel hebben plaats gehad. 
Zoover mij bekend is heeft men nog niet Берова meer 
in bijzonderheden de geschiedenis der zon, zooals die naar 
de tegenwoordig meest algemeen aangenomen en zich aller- 
wege zoo ‘schitterend bevestigende theorie van Kant en Laprace 
zijn moet, te stellen naast die der geologische klimaten. Naar 
den tegenwoordigen stand der wetenschap schijnen mij toch 
de geologische klimaten werkelijk eene bevredigende verklaring 
te vinden in de geschiedenis van de energie der zon. 
De zon is eene ster, gelijk aan de millioenen sterren, welke 
wij ‘savonds aan het hemelgewelf als lichtende stippen zien 
verschijnen, zelfs van relatief geringe afmetingen, еп уап 
de andere alleen onderscheiden door haren geringen afstand 
van de aarde. Пе stoffen, waaruit zij bestaat, zijn. volkomen 
dezelfde als de bestanddeelen van vele sterren. Het spectrum 
der gele sterren, behoorende tot de tweede type van Secca 
komt geheel overeen met dat van de zon еп men kan der- 
halve met zekerheid zeggen, dat de zon, eene gele ster 
is en dat de andere gele sterren niet alleen dezelfde samen- 
