D 
82 
де energie onzer zon en der andere sterren daaraan voor een 
groot gedeelte te danken is. 
Ook kan onze zon, zegt Тномѕох verder, ontstaan zijn uit 
een groot aantal lichamen, bewegende in verschillende richtingen, 
en ook dan moet de waarschijnlijkheid van botsing steeds 
geringer worden, naarmate het resulteerend moment dezer 
bewegingen grooter is. Ook dan is rust de meest bevorderlijke 
toestand voor het samenkomen en groote oorspronkelijke snel- 
heid van beweging de meest ongunstige. 
J. Crott stelt tegenover deze gravitatie- Hier ie, welke steunt op 
den vasten bodem der hijnlijkl g, zijne »Impaet-" 
of stoot-theorie 1). Hij ie dat de lichamen , waaruit де zon 
is opgebouwd, eene eigen beweging bezeten hebben, veel grooter 
dan alleen door gravitatie ontstaan zou, еп, toegevende dat 
botsing daardoor veel onwaarschijnlijker was, ziet hij іп die оп- 
waarschijnlijkheid juist het bewijs voor de gegrondheid zijner op- 
vatting. Hij meent, dat botsingen juist bijzonder zeldzaam moeten 
zijn, anders zou het heelal zich niet in den toestand kunnen be- 
vinden, dien wij kennen. Zijne gronden komen mij echter uiterst 
zwak voor en de onwaarschijnlijkheid van botsing van hemel- 
lichamen met de snelheid, die hij veronderstelt, is zoo ontzag- 
lijk gering, dat wij, niettegenstaande de talrijkheid der donkere 
massa’s in onze wereld en den langen duur van het indivi- 
dueele sterreleven, bijna geen sterren zouden moeten zien. 
Свои, wordt tot de »impact-theory” geleid door zijne hypothese 
ter verklaring van de pleistocene glaciatie, welke een langeren 
tijd voor het bestaan van levende wezens op de aarde vereischt 
dan de duur der zonnewarmte, voortvloeiende uit de algemeen 
aangenomen bron, toestaat. Het voornaamste bewijs voor de 
juistheid zijner opvattingen vindt Crorr daarin, dat geologen 
en biologen een langeren tijd voor de vorming der lagen en de 
ontwikkeling van het leven op de aarde eischen dan de 20 
1) Men zie vooral: Climate and Time in their Geological Relations 1875, 
p. 353 sqq., Discussions on Climate and Cosmology. 1885, Chapter XVIII 
en NIX, en Stellar Evolution and its Relations to Geological Time 1889. 
| 
