86 
is als wit licht, terwijl rood veel minder invloed heeft 1), 
Later vonden Fusi en Seat °) bij zoogdieren en vogels 
juist den minsten invloed van blauw en violet licht; alleen 
bij padden kwam de maximale werking aan deze kleuren toe. 
Ре вев vermoedde reeds dat deze sterke vermeerdering der 
stofwisseling wel indirekt door refleetorisch opgewekte spier- 
bewegingen of verhooging van den spiertonus kan zijn veroor- 
zaakt, en werkelijk leerden proeven van Lors met vlinder- 
poppen 5), dat de oxydatie in de weefsels, wanneer spierbe- 
wegingen of veranderingen van den tonus zijn uitgesloten, slechts 
zeer weinig toeneemt. Voor een klein gedeelte moet de ver- 
hoogde stofwisseling wel aan den direkten invloed van het 
licht worden toegeschreven en ook Могезснотт еп Fusini zagen 
dan ook reeds blinde dieren, wel in geringere mate, doch 
nog zeer merkbaar dien invloed van het licht ondervinden. 
Het schijnt aldus wel vast te staan, dat licht in het algemeen 
de dierlijke stofwisseling ook op direkte wijze bevordert en 
en het is ook bijna zeker, dat in die werking de meer breek- 
bare stralen van het violette einde van het spectrum, de zoo- 
genoemde »chemische” stralen, het grootste aandeel hebben 4). 
Bekend is verder ook de invloed van het licht op den groei 
der planten, die meestal van dien aard is, dat de lengtegroei 
daardoor belemmerd wordt (etiolement en positief heliotropisme), 
zeldzamer bevorderd (negatief heliotropisme). Die invloed komt 
bijna uitsluitend toe aan stralen van hooge breekbaarheid en 
het maximum der werking beantwoordt aan de grens tusschen 
het violet en het ultraviolet. Ook hier derhalve duidelijke 
1) Могеѕснотт'ѕ Untersuchungen. Bd. ХП. p. 266 — 428. 
2) Ibid. Bd. ХШ. p. 563 
5) PrLücgn's Archiv. Bd. XLII. p. 393. 
даде АЈА EN brt Dire, LT re 
4) Yune zag de ontwikkeling der eieren van visschen en kikvorschen het . 
meest bevorderd door blauw еп violet licht. Verder zij hier herinnerd aan 
de proeven van ENGELMANN met Bacterium photometricum en die van 
Lussock met Daphnidae, 
