88 
eene gele zon moet het inderdaad een groot voordeel zijn іп 
den levensstrijd, wanneer geel de duidelijkste kleur is en 
wanneer gele stralen de voeding der planten het meest bevor- 
deren. Die oorzaak van het vreemde verschijnsel aannemende, | 
moet men ’t verder voor zeer waarschijnlijk houden, dat in 
den tijd, toen de grootste energie van het zonlicht nog toe- 
kwam aan blauwe en violette stralen, vooral deze, boven de 
andere, het oog zullen hebben aangedaan en ook de krach- 
tigste assimilatie in de plantenwereld teweeggebracht '). 
Ook deze, misschien boven alle andere gewichtige levens- 
processen, het zien en de assimilatie der planten, zijn aldus 
zeer waarschijnlijk onder de heerschappij der blauwachtig 
witte zon aanzienlijker geweest en ook de »kleur" dier voor- 
tertiaire zon kan aldus er toe hebben bijgedragen om de organi- 
sche evolutie vooral op de boven bedoelde wijze, sneller te 
doen geschieden. 
(1) In verband daarmede zou men de lang niet zeldzame roodblindheid 
misschien als een atavisme kunnen beschouwen, een erfstuk uit den tijd, 
toen het oog onzer voorouders voor roode stralen (die in het witte stadium 
der zon bijna geheel ontbraken) nog niet gevoelig was. 
Ковмів (Annal. d. Physiol. 1884 N. Е. Bd. XXII) en later Unruorr (Gräre's 
Archiv. Ва. XXXIV 4 p. 1) vonden bij het normale oog een kleiner »tweede 
maximum" van kleuren-onderscheidingsvermogen in het blauw; naar deze 
beschouwingswijze aldus als een physiologisch rudiment op te vatten. 
Een ander schoon voorbeeld van schikking van het organisme naar den 
tegenwoordigen aard van het zonlicht levert de phosphorescentie van den 
glimworm. Het sterke licht, door dit dier uitgestraald, bestaat bijna geheel 
uit de groene en gele stralen van het midden van het zonnespectrum met 
slechts uiterst weinig blauw еп oranje en geen rood en violet. (LANGLEY 
and Very, On the cheapest form of light. Amer. Yourn. of Science. 
1890. Vol. 40. p. 97—113). Dat het maximum der energie van dit licht- 
spectrum, evenals dat van de gevoeligheid van het oog voor stralen van 
verschillende golflengte, een weinig in de richting van het violet voorbij 
dat der maximale energie van het zonnespectrum gelegen is, kan mogelijk 
ook beschouwd worden als een erfstuk uit den tijd, toen de grootste kracht 
van het zonnespeetrum aan stralen van kleinere golflengte toekwam dan in 
haren tegenwoordigen staat. 
CE 
