89 
Niettegenstaande die waarschijnlijk snellere ontwikkeling in 
voortertiairen tijd moeten wij aannemen, dat de geheele tijd, 
van het begin der palaeozoische periode af, niet of nauwlijks 
voldoende geweest is om ook alleen maar de zoogdieren uit 
lagere vertebraten te ontwikkelen. Vasthoudende aan de mee- 
ning, dat de geheele ontwikkeling op de aarde heeft plaats 
gehad, moeten wij aannemen, dat de tijd, voorafgaande aan 
dien, waaruit wij met zekerheid leven kennen ten minste even 
lang geduurd heeft. Im plaats van een tijd van 20 millioen 
jaren voor den verleden duur der zonnewarmte, dien Cnorr еп 
de meeste geologen en biologen zelfs te kort achten voor de 
ontwikkeling van het leven dat wij kennen, zijn er nu slechts 
10 millioen jaren zonnewarmte beschikbaar en daarvan kunnen 
hoogstens 5 millioen jaren, waarschijnlijk slechts veel minder, 
voor het leven sedert het begin van den palaeozoischen tijd in 
aanspraak worden genomen. Inderdaad hebben de schattingen 
van geologen en biologen geene onaantastbare waarde en is de 
door nor, berekende langere duur ook physisch hoogst 
onwaarschijnlijk. 
Het is verder nog waarschijnlijker dat het eerste leven , dat 
op de aarde verscheen, daar niet ontstaan is, dan dat dit 
wel het geval is. Mannen als Hermuorrz, Тномѕох en 
Du Вол-Веумохр !) hebben de mogelijkheid aangenomen, 
dat de eerste levenskiemen met meteorieten op de aarde 
Zijn aangekomen. 0. Hann heeft in een der gewoonste soorten 
van meteorieten, de chondrieten, lagere dieren: sponsen, 
koralen en erinoieden meenen te herkennen; zijne ontdekking 
heeft echter geene algemeene instemming mogen verwerven. 
nnn 
(1) H. vos Hermuourz, Vorträge und Reden. Braunschweig 1884. Bd. II. 
P. 91 en 347. 
"УУ. Тномзох in: Report of the Alth Meeting of the British Association 
for the Advancement of Science, 1871, The Presidents Adress. p. 8. 
E. pv Bors-Rermoxp, Ueber die Grenzen des Naturerkennens. Rede 
Leipzig 1872. Uitgaat van 1882. p. 23 еп noot 13. 
