110 
0. ephippium van de 0. dispansa, Sow., want de laatste heeft | | 
een dunnen rand en in het midden een knopvormige verdik- | | 
king; daarbij zeer duidelijk zichtbare puntjes of korreltjes. 
De 0. ephippium, die in de alveolinenmergels van de Bagilen | E 
en de nummulietenkalken van de Pagélen en van Solo optreedt, 
is meestal sterk gebogen; daarbij komen soms zwakker gebogen 
tot bijna plat-lensvormige exemplaren voor. Afbeeldingen 
zullen later gegeven worden. 
De centrale kamer is hier zeer groot, meestal 1 millim. in < 
doorsnede. Daaromheen komt in de mediaanlaag een éérste 
ring , met kamers die dadelijk zeer lang zijn , namelijk 0.10--0.19. 
millim. lang bij 0.05—0.04 (soms 0.05) breed. Verder van 
het centrum worden hier de kamers niet langer, maar blijven 
even groot, of worden in den regel zelfs korter, zoodat zij — 
өр 5 millim. van het centrum meestal 0.05--0.06 millim. lang | 
bij 0.05—0.04 millim. breed zijn, en slechts als uitzondering | 
eene lengte van 0.10—0.12 mm. bereiken. Door deze eigen- 
schap onderscheidt zich de 0. ephippium geheel van де 0. ' 
papyracea. 
Daar in de bestaande beschrijvingen van de 0. ephippium 
nergens melding gemaakt wordt van de wijze waarop de lengte 
der kamers van binnen naar buiten verandert, heb ik eenige 
exemplaren van de 0. ephippium uit Frankrijk onderzocht, 
еп hierbij geheel hetzelfde gevonden als bij de javaansche soort. | 
De binnenste kamers zijn reeds 0.08 —0.10 millim. lang en | 
0.04— 0.05 dik; de buitenste worden niet langer, maar blijven E 
0.08 millim. of worden zelfs 0.06 millim. lang. Er is dus | 
X 
. volgens mij geen bezwaar beide soorten te vereenigen. 
—À ------------- 
Deze twee orbitoidensoorten komen zoowel in de Pagélen | 
als in Solo steeds samen voor; zij vormen als het ware één 
paar, waarvan de kleinere soort eene groote , de groote soort een | 
kleine centrale kamer bezit, terwijl zij overigens in den vorm der | 
kamers groote gelijkenis vertoonen; alleen de verandering in 
