111 
lengte der kamers van binnen naar buiten is een belangrijk 
- onderscheid. Dergelijke paren komen ook, zooals men weet, 
onder de nummulieten voor, die men gewoon is als homologe 
soorten (of als dimorph?) te beschouwen. Ik kom hieronder 
nog op deze kwestie terug. 
7. Alveolina javana, conf. A. ellipsoidalis, Scmwaczn. Fig. 
4—7, a. en b. Zoowel de kalksteenen als de mergels met 
nummulieten en orbitoiden van de Zagélen bevatten eene fraaie 
alveolinensoort in talrijke exemplaren; uit de harde kalksteenen 
zijn zij niet in hun geheel los te breken, uit de zachte mergels 
daarentegen wel. Daar van Java nog geen alveolinen bekend 
zijn en zelfs van geheel Nederlandsch-Indië nog geen goede 
teekeningen van deze versteeningen bestaan, zal ik dit petrefact 
hier eenigszins uitvoerig beschrijven. De afbeeldingen der 
inwendige structuur kan ik tot mijn leedwezen eerst later 
geven. 1 
De Bagélew'sche alveolinen zijn meestal rechte langwerpige 
lichamen, aan de einden min of meer spits afgerond, maar 
niet scherp toegespitst, ook niet plat afgesneden, zoodat de 
lengtedoorsnede den vorm eener platte ellips heeft, terwijl de 
dwarsdoorsnede den cirkelvorm vertoont. Er komen echter ook 
individuen voor, die in de richting der lengteas zwak gebogen 
Zijn, maar altijd slechts weinig; andere weder zijn min of 
meer plat gedrukt, zoodat de dwarsdoorsnede niet cirkelvormig 
maar ellipsvormig is. Dit zijn echter uitzonderingen. Voor 
het bloote oog zijn alleen weinig gebogen lijnen te zien, die 
de uiteinden verbinden; zij zijn bij de volwassen exemplaren 
12 in aantal; met de loupe bemerkt men loodrecht op deze lijnen 
беп groot aantal fijne lijntjes, de begrenzingen der kamertjes. 
De afmetingen zijn: 
Maximum lengte — 9—10 millim. 
* dikte == 3—4 millim. 
Gewoonlijk: 1—4—9; 4-:2--5 millim. 
Noemen wij r de halve dikte, den straal der grootste dwars- 
doorsnede , dan komen: 
