118 
met de М. laevigata Lam., welks kamerwanden niet regel- 
matig gebogen en gelijkmatig geneigd zijn, zooals p’Arcutac 
ten onrechte zegt, maar integendeel meestal vrij recht zijn 
en steil op den omgang staan, zooals САВРЕХТЕВ juist at ` 
beeldt (Quart. Journ. ој the geol. Soc, Vol. VI, 1850, Plate. 
Ш, fig. 2) en ik bij microscopisch onderzoek van exemplaren 1 
uit het Muséum d'histoire naturelle te Parijs ook heb beves- 
tigd gevonden. De vorm en helling der kamerwanden schijnt 
juist bij de N. laevigata niet zeer constant te zijn, zonder 
dat men hier duidelijke variëteiten kan onderscheiden. 
Het eenige waardoor onze soort van de europeesche N. 
laevigata afwijkt, is het sterker gepunte uiterlijk der оррег- 
vlakte, en het iets grooter (niet kleiner) aantal omgangen op 
denzelfden straal, want terwijl de europeesche soort op r = 10 
19 omgangen heeft, bezit de onze op r— 9 reeds evenveel 
omgangen, en op den volgenden millimeter komen dan gewoon- 
lijk nog 4 of 5 zeer lage omgangen, zoodat het aantal bij — 
r—10 tot 24 klimt. 
Onze soort heeft ook veel overeenkomst met de N. javana | 
Var. 2, zoowel in aantal omgangen als in aantal kamers, en 
is wellicht als eene 5° variëteit van onze N. javana met steilere 
kamerwanden te beschouwen. Het verdient voorzeker opmer- 
king dat in Europa de М. laevigata met де N. Lamarcki als 
één paar wordt opgevat, (Murmer Снагмав, Bulletin de la Soc. 
geol. de France, 5% série, tome ҮШ, 1880, p. 501) terwijl wij 
hier in de Jogja-mergels twee soorten als paar terug vinden, 
die de bovengenoemde in ieder geval zeer nabij staan. 
De tweede, gestreepte soort van Jogja is door mij N. Nang- | 
goelani genoemd, (naar het distrikt Nanggoelan). 
Behalve deze nummulieten verdienen de orbitoiden hier bijzon- | 
der de aandacht, niet alleen omdat zij de grootte van 50 millim. 
bereiken, maar ook omdat zij, evenals de nummulieten uit 
deze mergels, door verhitten en bekloppen zeer fraai in twee 
helften te splijten zijn, waardoor de inwendige structuur bier 
