119 
уап. де centrale kamer tot aan den rand bijzonder goed te 
bestudeeren is. 
Onder deze orbitoiden komen twee soorten voor, die, wat 
de inwendige structuur betreft, geheel of ten minste zeer nabij, 
mel de twee orbitoiden-soorten van de Zagélen overeenstem- 
men. Hun afmetingen en de uiterlijke kenteekenen zijn echter 
verschillend genoeg, om ze als afzonderlijke soorten of variétei- 
ten gescheiden te houden. 
1. 0. papyracea, Bous. Var. javana. Fig. 82, 8% еп 8°. Zeer 
groote en tamelijk dikke schijf, die van den scherpen rand 
naar het midden toe regelmatig dikker wordt, zonder daar 
echter eene knopvormige verdikking te bezitten. 
De oppervlakte glad, soms eenigszins ruw door fijne puntjes 
of korreltjes, die met de loupe duidelijk te herkennen zijn. 
Max. diameter = 50, dikte — 9 millim. 
Gewone diam. = 20--40, dikte == 5—7 millim. 
Bij deze exemplaren met scherpen rand komen er enkele 
voor die bij een diameter van 12—24 eene dikte bereiken van 
6—6!/, millim. en een zeer stompen rand bezitten. Пе inwen- 
dige structuur van beide variëteiten is echter geheel dezelfde, 
en de laatste is dus alleen eene gebombeerde variëteit van de 
eerste, Vooral deze dikke exemplaren laten zich zeer goed 
splijten. 
Bij microscopisch onderzoek der gespleten exemplaren blijkt 
dat de centrale kamer hier zeer klein is, 0.06 X 0.04 millim. 
lang en breed; de hoogte der eerste omgangen, die soms de 
centrale kamer regelmatig cyclisch omgeven, of waarvan 
de 4 eerste аап ééne zijde tegen de centrale kamer aanleunen, 
lerwijl de 5e voor het eerst de geheele centrale kamer omringt, 
bedraagt slechts 0.01 millim.; in den 7% omgang zijn reeds 
Amers te zien 0.01 lang en 0.02 millim. breed. Dan nemen 
zij zeer snel in lengte toe, zoodat op "s millim. van het 
Centrum de kamers reeds 0.05—0.04 lang еп 0.05 breed zijn; 
Op 5 millim. van het centrum is de lengte = 0.10--0.12, ook 
0.15 en als uitzondering 0.20 millim., de breedte 0.04—0.05 
