nauwkeurige revisie heb onderworpen. Daarbij bleek mij dat 
onder mijne plaatjes slechts 2 soorten te onderscheiden zijn, ` 
één met kamers die van binnen naar buiten grooter worden 
(de centrale kamer was niet altijd goed te zien, schijnt ge- 
woonlijk klein te zijn, bij enkele exemplaren echter 0.6 mil- 
lim. (?) groot te worden) en één met groote centrale kamer 
(+ 1 millim.) en kamers die van binnen naar buiten niet 
grooter, wel kleiner worden. De overeenstemming dezer laatste 
soort met de 0. dispansa van Jogja is zeer groot, terwijl de 
eerste soort met de 0. papyracea van Jogja in afmetingen (zij 
is gewoonlijk alleen iets dunner) en in inwendige structuur 
overeenkomt, vooral indien de centrale kamer ook klein is, 
zooals ik vermoed dat meestal of altijd het geval is, maar 
uit mijne onvolledige praeparaten niet met voldoende zekerheid 
blijkt. Ook hier heeft men dus waarschijnlijk met één orbitoiden- 
paar te doen. | 
De door mij vroeger onderzochte en beschreven nummu- 
lieten uit de étages 8 en y van Pengaron, komen, zoover ik 
bij directe vergelijking der nog in mijn bezit zijnde praeparaten 
heb kunnen nagaan, noch met die van Jogja, noch met die 
van de Bagélen overeen. De groote soorten, die іш de Ваде!еп | 
en Solo talrijk zijn, ontbreken op Borneo, de kleinere soorten 
treden hier, even als in Jogja, op den voorgrond. 
De orbitoiden met spatelvormige mediaankamers. 
De jongere gesteenten van Java bevatten zoowel in de - 
zanderige gesteenten als in de mergels en kalksteenen een zeer 
groot aantal foraminiferen, waaronder talrijke orbitoiden, die | 
echter van de bovengenoemde scherp gescheiden zijn, doordat 
zij nooit rechthoekige mediaankamers bevatten, maar spatel- 
vormige, en dus behooren tot Gümser’s subgenus Lepidocy- 
сипа. Soms zijn de kamers afgerond, in andere ge- 
vallen, door het korter worden der lange wanden in de 
