129 
Over de oorzaak van het dimorphisme (7), het optreden in 
paren, of hoe men het noemen wil, der foraminiferen, heeft 
men zich nog niet duidelijk uitgesproken. Munter-Crarmas 
acht het mogelijk, dat het verschil tusschen de twee soorten 
van het begin af heeft bestaan, maar ook dat de beide soorten 
eerst eene groote centrale kamer hadden, die bij de eene 
soort gebleven is zooals zij was, bij de andere soort om zoo 
te zeggen opgevuld is door eene oprolling of voortzetting van 
den bouw der kamers naar binnen toe (!). De rA Harre be- 
(1) Over het optreden in paren der foraminiferen handelen hoofdzakelijk: 
Pu. ре 1л Harre. Bull. de la soc. Vaudoise des sc. nat. Vol. XVI, 1879, 
р. 201, etc.: pl. X. Les Nummulites du Comté de Nice; en Vol. XVII p. 
429—441: Note sur la distribution par couples des nummulites босбпез. 
Ip. Mémoires de la soc. paléont. suisse, Vol. УП, 1881, p. 1—140 
pl. 1 et. 2. Etude des Nummulites de la Suisse. 
Ip. Bulletin de la soc. géol. de France, 3* sér. Vol. ІХ, 1881, p. 
171—176: Sur l'importance de la loge centrale chez les Nummulites. Een 
Verschil in geslacht bij de twee soorten wordt hier ter sprake gebracht. 
Ip. Palaeontographica, Vol. XXX, 1883. Monographie der in Egypten 
und der lybischen Wüste vorkommenden Nummuliten. Ор p. 159—160 
wordt hier over de associatie der nummulieten in paren gesproken. 
De gladde М. Gizehensis b.v. heelt de gekorrelde of gegranuleerde N. 
Curvispira tot homologe nevenvorm". М. perforata en N. Lucasana is ook 
МИК een paar; eveneens ЈУ. Biarritzensis en N. Guettardi; М. contorta еп 
N. striata; N. Heberti en М. variolaria , enz. 
Muster-Cnaruas. Bull. de la soc. 4601. de France, 3* sér. Vol. ҮШ, 1880, 
р. 300—301. Kort bericht dat де Nummulites laevigata, planulata, vario- 
laria, irregularis » Азв па granulata еп spira »dimorph" zijn. ЈУ. laevigata 
en N. Lamarcki b.v. vormen één paar. Schrijver beschouwt het als 
mogelijk, dat het beest zich naar buiten voortrolt en terzelfder tijd ook 
naar binnen voortgroeit en op deze wijze de centrale kamer opvult, die 
lus bij alle exemplaren eerst groot geweest zoude zijn. Hiertegen is DE 
. ^^ Hareg opgekomen (Bull. soc. 2601 1881, p. 171 etc.) die bewees dat de 
2 soorten van éénzelfde paar behalve in de grootte der centrale kamer, ook 
nog in andere opzichten verschillen, zoodat de eene niet uit de andere door 
Opvulling der centrale kamer kan ontstaan zijn. 
lb. Bull. de la soc. géol. de France, 3* sér. Vol, IX, 1881. p. 178. 
Antwoord aan pg La Harrr (Bull. 1881 p. 171—176). Hij beweert dat de 
kleine exemplaren bij deze paren altijd eene groote centrale kamer hebben, 
