150 
wees echter reeds dat ook in den groei der spiraal, de toe- | 
name van het aantal kamers, enz. bij de 2 numniulie(c n : 
(еп van éénzelfde paar groot verschil bestaat. 
Gaan wij na wat wij bij de orbitoiden met rechthoekige kamers 
vonden, die twee aan twee optreden in de Bagelen, іп Jogja, op 
Borneo (hier wellicht meerdere paren), en bij de orbitoiden van 
Java, Sumatra en Nias, die spatelvormige mediaankamers hebben, 
en die minstens in 5 paren voorhanden zijn, zoo zal men vooreerst 
het paarsgewijs optreden bij de orbitoiden voor minstens even 
zeker moeten houden als bij de nummulieten en de miliolidaeën, 
en tevens tot het besluit komen dat de soort met kleine centrale 
kamer onmogelijk eene veranderde soort met oorspronkelijk groote | 
kamer kan zijn. Want bij de laatste soort, welker centrale kamer 
gewoonlijk 1 millim. groot is (b.v. 0. dispansa), heeft de 5 
eerste ring met mediaankamers, die de centrale kamer onmid- 1 
dellijk omringt, en die dus '/; millim. van het centrum ver- | 
wijderd is, kamers die reeds 0.10—0.15 millim. lang zijn. 
en dat dus de kleine exemplaren met kleine centrale kamer ontbreken, | 
hetgeen tegen de theorie van pe La Harrr en vóór de zijne zoude spreken. 
Ook acht hij een verschil in geslacht bij de Rhizopoden geheel on waarschijn- 
lijk. Ik merk hierbij op, dat de kleine exemplaren van onzen У. javanus 
voorhanden zijn in de soort met kleine centrale kamer van ons paar N, 
Bagélensis Il en dat dus het door Monien-CraLmas opgemerkte niet alge- 
meen geldig is. 
MUNIER-CHALMAS еі SCHLUMBERGER. Comptes Rendus, XCVI, Janvier— Juin 
1883, p. 862—866 et 1598—1601. Nouvelles Observations sur le dimorphisme 
des. foraminifères (Dimorphisme des Miliolidae: Biloculina, рта, 
Fabularia, Lacazina, Triloculina, Trillina, Quinqueloculina, Pentellina. 
Heterillina). 
> 
= 
maar ook dat de twee soorten van het begin af verschillend geweest zijn. 
Tovmwovkn. Bull. de la soc. géol. de France, 9% sér. Vol ІХ, 1881, 
p- 176—178. Kort bericht over de paren der nummuliete 
p. 1601 wordt de oorzaak van het »dimorphisme" ter 3 
sprake gebracht. Hij houdt zijne boven gegeven verklaring voor mogelijk, E 
n. : 
H. B. Brany. Report on the foraminifera dredged by Н. M. S. Challenger 2 
(Challenger-Reports, Zöology, Vol IX) 1884. Introduction, p. VIN, Dimorphism. 
Schrijver haalt de inzichten van pr za Harpe еп Moxier-Craumas aan, 
zonder zelf eene opinie uit te spreken. 
