157 
p. 562: »Een kwartier uurs van Tandjong Ampalo , waar men 
»nog langs de Ombiling gaat, welke zich naar het zuidoosten 
„ombuigt, staat een losse bruine zandsteen, welke eene menigte 
»conchylién, en wel zooals ik aanvankelijk meende te herkennen 
этап meest nog levende soorten in zich sluit. De meest 
„voorkomende soort is eene Anomia, welke dikwijls haren 
»paarlmoerglans nog behouden heeft. Ostrea 2 soorten, 
»Pecteù 2 of 5, Venus 9 of 5, Balanus 1, Pholas 1, Arca 1 
vof 2, Tellina 1, Donax 1, Lutrarsa 1, Cardium 1, Buccinum 
»(Dolium) 1, Fenestella 1, Conus 1. Het blijkt hieruit dat de 
»Sinawang-mergel" (aldus genoemd, omdat zij in het dal van 
deze rivier, de Sinamar, eene belangrijke verbreidiug heeft, 
Vere.) »eene nieuwe formatie der zee is, en de vorming van 
»zijne lagen tot de tertiaire formatiën gerekend moet 
worden." 
Verder werden nog bezocht de plaatsen: Koemani, Taloe, 
Boeah, Marapalam, Fort van der Capellen, Tandjoeng Alam, 
Salimpawang. (Hier eindigt het dagboek). 
Het talrijkst voorkomende fossiel is zoowel volgens Horner 
als volgens Martın (Sammlungen N°. 2, p. 94) eene Anomia 
met paarlmoerglans, zoodat er wel geen twijfel aan is, dat 
hetzelfde materiaal door beide schrijvers bedoeld wordt. 
Wat het optreden van 0. papyracea еп 0. dispansa in den 
kalksteen van Boekit Poangang (Sumatra's Westkust) en in mergels 
van Mas betreft, die Bray (Geol. Magaz. 1875. Jaarb. Mijnw. 
1878 1) van deze localiteiten beschrijft en afbeeldt, zoo berust 
dit op eene vergissing, zooals ik hierboven reeds vermeldde. 
De twee bedoelde soorten hebben beide spatelvormige mediaan- 
kamers, gelijk alle orbitoiden in onze mioceene lagen. 
Daarentegen komen op Noord-Borneo kalksteenen voor, waarin 
orbitoiden met rechthoekige kamers, en die dus wel waar- 
schijnlijk met onze étage's 2 en 7 overeenkomen (Zie VAUGHAN 
JENNINGS, Note on the orbitoidal limestone of North-Borneo ; Geol. 
Magazine 1888, p. 529—552. With plate. Uit zijne fig. 2 blijkt 
duidelijk dat men hier met orbitoiden met rechthoekige kamers 
