165 
oefent (b. v. tusschen vinger en duim). Еп zoo moet het 
ook aan de uit die endospermcellen gevloeide olie worden 
toegeschreven, dat de volwassen kiem eenigszins glad en olie- 
achtig aanvoelt. Dit is vooral op te merken bij kiemen van 
djatizaden, welke beginnen te ontkiemen. | 
Opmerking verdient hier nog, dat de celwanden van dit 
endospermlaagje en van de zaadhuid het teerste zijn aan het 
naar den worlel toegekeerde deel en dus bij het zwellen der 
kiem — bij de ontkieming — aan. deze zijde het eerst moeten 
веһепгеп. lets wat dan ook bij het ontkiemen inderdaad 
plaats heeft. 
Onderzoeken wij de cellen van de fijne opperhuid (epidermis) 
уап een volwassen of bijna volwassen kiem, dan bemerken 
wij, dat de buitencelwand niet alleen niet dikker, maar even 
lijn is, als de overige celwanden. Van een cuticula zien wij 
Seen spoor. Door toepassing van chloorzinkjodium , gecon- 
centreerd zwavelzuur of kaliumhydroxyd slagen wij er verder 
in ons te overtuigen, dat inderdaad, nòch de buitenwand, nòch 
een der overige celwanden der epidermis in die mate geculi- 
culariseerd is, dat ‘wij een cuticula duidelijk kunnen waar- 
nemen. 
Tevens breng ік hier nog kort in herinnering, hetgeen door 
Treue: (1) omtrent het resultaat van dergelijke gebruikelijke 
cuticula-reacties gezegd is: »..... het zou altijd nog mogelijk 
»kunnen zijn, dat er" (zooals in het hierboven beschreven 
geval) »nog een buitengewoon fijne cuticula bestond, aan 
ade Waarneming ontsnappend, door dat zij onmiddellijk na 
»inwerking van het zwavelzuur opgezwollen “еп verscheurd 
"was, ` Het bestaan echter уап een zóó fijne cuticula doet 
dan waarschijnlijk ook weinig of geen afbreuk aan de moge- 
lijkheid om door een dergelijken celwand voedingstoffen op 
te. nemen. 
Vermelding verdient nog, dat de kleur van de volwassen 
kiem geelachtig wit is en dat bladgroenkorrels er ten eenen- 
— 
() Embr. Orch. 1, с. p. 21 (іп noot, 1). * 
