166 
male in ontbreken. Eerst na de ontkieming neemt men deze ` 
daarin waar en wel in de cotyledonen. 
De middennerf en enkele der zijnerven van de cotyledonen | 
kan men met een loupe zonder moeite waarnemen, zooals | 
uit de fig. 21 en 22 blijkt. De hier afgebeelde grootte heeft г. 
de kiem bereikt, wanneer het zaad volkomen rijp is. Dit nu d 
is het geval, wanneer de vrucht zoo groot is geworden als | 
in de figuren 7—14 afgebeeld is en als daarbij de kern (de E 
binnenvruchtwand, het endocarpium) haar grootste hardheid E 
verkregen heeft. 
Resumeeren wij kort het voorgaande, dan blijkt het, dat ` 
het rijpe zaad bijna geheel uit de olie- en eiwitrijke kiem | 
bestaat en dat van het integument en endosperm slechts een | 
paar cellagen zijn overgebleven, terwijl van de overige 
weefsels, welke in het jeugdige, pas bevruchte ovulum voor- | 
kwamen, geen sporen meer te vinden zijn. 
De vragen, welke zich thans zonder twijfel aan elk ђе S 
schouwer het eerst voordoen, zijn zeker wel deze: 1° Waar | 
zijn die weefsels gebleven? 2° Van waar komen de eiwilstoffen ` 
en de vette olie in de kiem, zoomede de stof, waaruit | 
haar cellen zijn opgebouwd? 5° Hoe geschiedt de opname | 
van het voedsel door de kiem: heeft deze plaats door den | 
kiemdrager alleen, door de kiem alleen of door beide tege ` 
lijkertijd of successievelijk door een van beide? 4° Bestaan 
er bij Tecíona differentiaties in dien zin, dat sommige der 
met de voedselopname belaste cellen eigenaardige vormen of 
eigenschappen hebben aangenomen, zooals zulks о. а. VOL 
eenige Orchideeën, voor Tropaeolum, enkele Leguminosen e 
Avicennia bekend is? 
$ 2. 
VERANDERINGEN IN DE BLOEM NA DE BEVRUCHTING, UITGEZONDERD | 
DIE, WELKE IN HET RIJPENDE ZAAD PLAATS GRIJPEN. 
Ten einde de in het slot van de vorige paragraaf gestelde 
d 
