168 
verrot. Aan de voor het planten van djati gebezigde vruchten — 
(door de boschambtenaren op Java djati-»pitten” genoemd) 
vindt men meestal, zelfs eenigen tijd nadat deze onder den 
grond hebben gelegen, nog overblijfselen van de Кек. 
Ik breng hier in herinnering, dat een »nablijvende opgebla- | 
zen kelk”, zooals bij Tectona grandis, slechts bij relatief weinig 
planten gevonden wordt o. a. Silene inflata , Trifolium fragiferum, 
Physalis alkekengi, Nicandra physaloides (*) еп bij een wek ` 
bekenden javaanschen strandboom, den Hernandia sonora. 
Ook de veranderingen, welke in den stamper па де еугісі _ 
ling plaats grijpen zijn zeer groot. Пе aanvankelijk eivormige 
eierstok (fig. 25) zwelt ор 104 een plat-kogelvormige vrucht, 
welke uit drie verschillende lagen bestaat. De buiten vrucht- 
wand is dun, doch met een dikke laag wollige Waren bedekt. — 
Deze blijken onder het microscoop een fraai hertengewei- | 
vormige gedaante te bezitten en "met lucht gevuld te zijn. ` 
Verder worden daarop nog vele kleinere klierharen gevonden, - 
die een roode kleurstof ‘bevatten, welke aan ieder, die м 
eens een jong djatiblad heeft fijn gewreven, welbekend is ` 
De middenvruchtwand is dik, min of meer droog en spons- 
achtig. De binnenvruchtwand is daarentegen steenhard , door- 7 
dat de celwanden zich verdikt hebben en tot steencellen 56 2 
worden zijn (fig. 25, 7, 8). Deze binnenvruchtwand heet, | 
zooals bekend is, ook kern of steenkern (putamen) en hierdoor | 
behoort de djativrucht tot de steenvrüchten (drupae). 
De stijl en stempel zijn meestal reeds zeer spoedig afgevallen. ` 
Zij worden aan de rijpe vrucht nooit meer gevonden. 
Snijden wij een rijpe djativrucht overdwars door (fig. 9—14) 
en vergelijken die met een dwars doorgesneden onbevruchte | | 
eierstok (fig. 26-27) dan bemerken wij, dat ook binnen in het ` 
ovarium belangrijke veranderingen na de bevruchting hebben — 
plaats gegrepen. Wij zien dan, dat meestal een of meer der 
zaadknoppen geheel of bijna verdwenen zijn. Soms d duiden | | 
(1) Осремамѕ еп De Vries, Leerb. Plantk. 11, p. 103. 
