176 
dalus-soorten nam Wert deze bijzonderheid waar. Hij con- 
stateerde n.l., dat zich bij deze planten het bovendeel van 
den kiemzak met »nablijvend" endosperm. vult, terwijl het 
overige deel van den kiemzak reeds zeer spoedig geheel plat 
gedrukt еп daarna geresorbeerd wordt. Hij constateerde — 
verder, dat deze bijzonderheid wel bij al de onderzochte 
soorten van. den tribus der Amygdaleeën voorkomt, doch niet 
bij de overige door hem onderzochte Rosaceeên-tribus. Hij 
vond verder, dat de insnoering van den kiemzak reeds in 
het onbevruchte ovulum merkbaar was. Er dient hier aan 
herinnerd te worden, dat, terwijl bij de bedoelde Rosacetën 
het »onderendosperm" verdrongen wordt, zulks bij Tectona 
met het »bovenendosperm" geschiedt en dat, terwijl bij de 
door Werr onderzochte Rosaceeën de kiem in het »boven- | 
" к ” 
endosperm” ligt, deze bij Tectona in het »onderendosperm 
gevonden wordt. 
Gevallen, waarin endosperm-vorming vooral in het шегеру” 
laire kiemzakeinde plaats heeft, werden door Heee maren (2) bii 
een Hibiscus-, een Malva- en een Euphorbia-soort, zoomede bij | 
eenige Leguminosen, ontdekt. Bij Tectona is, 700 als wij boven T 
zagen, juist het tegendeel het geval. 
H ы . f СР % 
Te oordeelen naar eenige afbeeldingen van Tusasse (°) 
vertoonen de kiemzakken van de navolgende planten insnoering ` 4 
in of bij het midden, hetzij eerst na de bevruchting, hetzij | 
reeds daarvoor : Dracocephalum peltatum, L., 2 Betonica-soorten, 
2 Stachys-soorten, Galeopsis ladanum L., 2 Lanrium-soorten 
en Thymus acynos L., alle dus tot de onderling verwante 5 
cohors der Personales еп Lamiales behoorende planten. 
Raadplegen wij Hormeister’s onderzoekingen over >6Ше 1 | 
bryologie" van phanerogamen (з), dan trekt het onze aan | 
dacht, dat ook deze onderzoeker, vooral bij de meergenoemde 
(!) Nova acta (1885) 1. c. y. 45. 
C) Ann. Sc. nat. (1855) 4* Série, tome 4, plaat 7— 
(5) Abh. Kgl. Sachs. Ges. Wiss. (1859) Bd. УІ. pl. R 19,21, 22,24 en 28- E 
Mr Mul cm ra де ДА 
