187 
met de vorige stadiën, dat de plaatsen, waar de vette olie 
gevonden wordt, dezelfde zijn gebleven, maar dat de hoeveelheid 
toegenomen is in al die deelen, en vooral in het onderendosper m 
belangrijk is vermeerderd. 
Ook in de weinige, tot »zuigblazen” geworden, endosperm- 
cellen nemen wij veel oliedroppels waar, althans tot kort vóór 
het volwassen zijn van de kiem (fig. 97, 98, 102). Tegen 
dat laatste tijdperk trof ik alleen in enkele weinige blazen 
nog oliedroppels aan, terwijl de meeste dan geheel leeg en 
verschrompeld waren (fig. 102). 
Nadat de blazen reeds verdwenen zijn en nadat de kiem- 
drager bijna opgehouden heeft te functionneeren, in het tijdperk, 
dat de kiem bijna volwassen is en dat het verslijmen van den 
kiemdrager een aanvang neemt, nemen wij er nog eenige 
weinige oliedroppels in waar (fig. 101). Is echter eenmaal 
de kiemdrager zoo goed als geheel verslijmd en tot een 
korten, bruingelen tot roodbruinen , min of meer ondoorschijnen- 
den en glanzenden draad geworden, dan zijn daarin, naar het 
schijnt, ook de laatste sporen van vette olie verdwenen. 
Dit zijn de veranderingen in den inhoud der cellen van het 
rijpende zaad. | 
Wat nu de veranderingen der celwanden aangaat, deze kunnen 
in het volgende worden samengevat. 
Even vóór de bevruchting bestaan alle celwandan in het 
ovulum uit cellulose. Ма de bevruchting treden spoedig ver- 
anderingen op. | 
Zulks blijkt ons het duidelijkst, wanneer wij ееп rijpend 
zaad onderzoeken, waarin zich een kogelvormig embryo bevindt. 
Wij merken dan op, dat de buitenste cellagen, de jonge zaadhuid 
van het integument , een geelachtige tint hebben verkregen en 
fraai netvormig verdikte, gecuticulariseerde wanden vertoonen. 
De binnenste integumenteellen daarentegen, vooral die, welke 
reeds plat gedrukt zijn, vertoonen wel eveneens een geelachtige 
tint, doeh blijken bij verder onderzoek half verslijmde wanden te 
bezitten. De celwanden van het middendeel van het integu- 
