191 
instructief. De thans bruingeel gekleurde cuticula, welke het 
embryo zelf omgeeft, heeft losgelaten , en doet zich voor als 
een veelvuldig, doch niet diep, geplooide zak, die het embryo 
los omhult, en alleen aan de bovenzijde een gat heeft, name- 
lijk dáàr, waar het embryo met den kiemdrager verbonden 
is (fig. 86). In optische doorsnede vertoont zich deze zak 
als een scherpe, zwarte, onregelmatig gegolfde lijn. Deze lijn 
is onafgebroken aan de onderzijde en aan weerszijden van het 
embryo. Aan de bovenzijde echter zijn de uiteinden dezer 
lijn niet verbonden. Wij spreken hier natuurlijk van een 
zuiver mediane lengtedoorsnede van de kiem (en kiemdrager). 
Deze lijn was aan de uiteinden het dunst (fig. 86). De wand 
der eigenlijke kiemdragercellen was bij deze proef alleen op- 
gezwollen en vertoonde nimmer eenig spoor van een cuticula. 
lk bedoel hier met eigenlijke kiemdragercellen diegene, waaraan 
later de blazen gezeten zijn en welke tegen het volwassen 
. Worden van de kiem verslijmen en te niet gaan en dus niet 
direct bijdragen tot den opbouw van de kiem. Dit laatste is 
wel het geval, zooals wij reeds vroeger zagen , met de onderste 
cellen van den meercelligen kiemdrager en deze vertoonden 
Soms een zeer fijne cuticula. 
Meermalen herhaalde ik ook deze proef en kwam steeds tot 
hetzelfde, hierboven beschreven, resultaat, dat ook door Тввгв 
bij vele Orchideeén-embryo's verkregen was (1). 
Іп figuur 85 heb ik een cel van het bovendeel van den 
meercelligen kiemdrager — van den eigenlijken kiemdrager — 
en in fig. 87 een epidermis-cel van een embryo van het fig. 86 
afgebeelde stadium geteekend, nadat beide eerst korten tijd 
met warm kaliumhydroxyd en daarna met chloorzinkjodium 
Waren behandeld geworden. De cuticula was hierdoor scherp 
zichtbaar. Op sommige punten van het embryo had de cuti- 
cula reeds losgelaten van den daaronder gezeten cellulosewand . 
Bij de afgebeelde cel is zulks niet het geval. 
(0 Еті, Orch. fig. 14% en 14" van plaat 4. 
