195 
soms veel zetmeelkorrels (1) voorkwamen, soms talrijke droppels 
vette olie (3). Dit laatste, wat Treue bij Phalaenopsis Schille- 
riana vond, herinnert ons dus geheel aan Tectona. 
Hier moet nog vermeld worden , dat zich bij chloorzinkjodium- 
reactie niet zelden het eigenaardige geval voordeed , dat — 
terwijl de kiem bruingeel was (cuticula-reactie) en де drager- 
cellen alle fraai donkerviolet waren (cellulose-reactie) — slechts 
enkele der blazen een violette tint kregen en de andere blazen 
ongekleurd en doorzichtig bleven of soms door dit reagens 
geheel opgelost werden. 
Tevens vestig ik er hier de aandacht op „dat GurexAmp (5) een 
dergelijke bijzonderheid vond bij де buitengewoon fijnwandige, 
sterk opgeblazen kiemdragercellen van sommige Viceeën (Legu- 
minosen). 
Ten slotte moet ik er nog op wijzen, dat de »zuig- 
blazen” bij Tectona morphologisch verschillen van de “blazen 
bij Stanhopea, Vanda, Phalaenopsis en de andere door Treur 
onderzochte Orchideeën, al zijn zij daarmede physiologisch gelijk - 
waardig. Bij deze zijn het kiemdragercellen, bij gene endo- 
Spermeellen, die met de kiemdragercellen vergroeien en als 
deze fungeeren. 
Gaan wij thans over tot de beantwoording van de volgende 
vragen : 
Is de permeabiliteit van een gecuticulariseerden celwand geringer 
dan van een, die uit onveranderde cellulose bestaat? Wat is 
daarvan in het algemeen bekend en wat voor de cuticula тап 
den kiemkogel en den cellulosewand тап den kiemdrager in het 
bijzonder? En hoe is het bij Tectona wat deze kwestie betreft? 
»Even talrijk als de onderzoekingen zijn over de chemische 
„natuur en den oorsprong van de cuticula, even schaarsch zijn 
»de onderzoekingen over hare permeabiliteit” zegt Treus іп 
zijn meer geciteerde Embryologie van de Orchideeën (1879). 
(€) Embr. Orch. p. 41. 
(5) Ibid. p. 38 еп fig. 20 plaat IV. 
(5) Embr. Legum. 1. c. p. 64. 
