195 
kiemdrager naar buiten treedt dan door de cuticula van den 
kiemkogel. 
4' Een embryo (met drager) van de zelfde plant werd in 
een zeer verdunde jodiumoplossing gebracht. De inhoud van 
de kiemdragercellen was dan reeds gekleurd vóór zulks met 
de (buitenste) cellen van den kiemkogel het geval was. Ook 
hier leidde het verschijnsel tot dezelfde aannemelijke verklaring 
als bijv. de osmiumzuur- en de ајсоћојргое!, 
Hoewel nu de argumenten voor de mindere permeabiliteit 
van een kiemkogel-cuticula boven die van een cellulosewand 
van een kiemdrager naar mijne meening door deze proeven 
reeds voldoende krachtig zijn en hoewel wij hier reeds van 
^bewijzen" kunnen spreken, zoo is het wellicht niet onbelang- 
rijk om bier nog te vermelden, dat ik bij dezelfde proeven 
met kogelembryo's van Tectona tot dezelfde resultaten kwam. 
Slechts een paar eenigszins andere, zij het ook van de 
bovenstaande experimenten weinig verschillende, proeven , welke 
ik bij Tectona nam, wil ik hier bijvoegen. 
5° Een paar Tectona-embryo's (met drager) van het kogel- 
stadium werden in een jodium-oplossing gelegd en daarin ge- 
sloten, totdat de celinhoud van kiemkogel en kiemdrager 
beide nagenoeg gelijk bruin waren. Daarna werd het prae- 
peraat in glycerine gelegd. Пе dragercellen waren dan reeds 
ontkleurd, voordat zulks met de (buitenste) kiemkogelcellen 
het geval was. 
Door ontkleuring met zeer verdunde kaliumhydroxyd-oplos- 
singen werd hetzelfde resultaat verkregen. | 
6° Wanneer ik embryo's met kiemdragers, waarin zetmeel 
Was, in een zeer verdunde jodium-oplossing onder het micros- 
соор bracht, slaagde ik er niet zelden in om waar te nemen, 
hoe achtereenvolgens, te beginnen bij de bovenste cellen (van 
het meercellige kiemdragerdeel) en zoo cel voor cel naar be- 
neden toe, de zetmeelkorrels door hun violette kleur zichtbaar 
werden. 
Пеле proef was daarom zóó leerzaam, omdat hieruit bleek , 
