196 
dat de bovenste celwanden, dus juist diegene, waar de zuig- 
blazen vooral geinsereerd zijn, en welke steeds het fraaist de 
cellulose-reactie vertoonden, het minst wederstand boden aan 
de naar binnen dringende jodium-oplossing. 
Jammer genoeg bevond zich in de embryokogels van die 
onderzoehte stadiën geen zetmeel en kon dus de proef niet 
tevens dienen om de mindere permeabiliteit van de cuticula 
van den kiemkogel te bewijzen, maar alleen voor de onderling 
verschillende mate van permeabiliteit van de kiemdragercellen. 
Nu wij uit het bovenstaande weten, dat bij de onder- 
zochte Orchideën en bij Tectona de kiemdragerwanden ge- 
makkelijker -doordringbaar zijn voor de gebezigde stoffen dan 
de wanden van де kiem (kogel), zoo is de vooronderstelling, 
dat die betrekkelijke doordringbaarheid wel eveneens geldig 
zal zijn voor koolhydraten, olie еп eiwitstoffen , zeker niet zeer 
gewaagd. 
En. wanneer wij ons verder in het geheugen terugroepen, 
dat bij Tectona in den kiemdrager van een kogelvormig embryo 
steeds een groote hoeveelheid zetmeel of olie of beide tege- 
lijkertijd aangetoond kon worden, terwijl die stoffen in het 
omringende ` endospermweefsel òf minder overvloedig waren 
(b. v. meestal de vette обе), òf zelfs geheel ontbraken 
(dit is b. v. steeds met zetmeel het geval), terwijl verder één 
dier stoffen, de olie, steeds in buitengewoon groote hoeveelheid 
in den kiemkogel gevonden werd (fig. 95—95, 85, 107, 110) 
“terwijl eindelijk geconstateerd werd, dat de kiemdrager nage 
noeg niet meer groeit en daarin geen nieuwvorming Van 
ellen plaats heeft in een tijdperk, dat in de kiem zelf 
krachtig nieuwe celvorming plaats grijpt — dan wint zonder 
twijfel de overtuiging bij ons veld, dat: 
de: voedingsstoffen in den kiemdrager te beschouwen zijn.als daar 
in transitorisch , door dezen opgenomen uit het endosperm en op 
weg naar den kiemkogel. 
Speciaal moet ik hier nog de aandacht vestigen op figuur 
85. In die figuur is een-kiemdrager afgebeeld van een 045: 
| 
Р 
i 
i 
