199 
planten, waar йе wortel reeds geheel uit de zaadhuid 
is getreden, terwijl de согуједопеп met een laag endos- 
perm in de zaadhuid besloten blijven. Dat zulks ook kort 
voor de ontkieming in het rijpende zaad plaats grijpt, kan ons 
nu evenmin verwonderen, al kunnen wij niet verklaren, 
waarom de kiem zulks doet, waarom dus de kiem later begint 
af te wijken van de oorspronkelijke wijze van voedselopname 
tijdens het kogelstadium. 
Wij kunnen hier alleen het feit constateeren. 
Dit feit is bij Tectona vooral daarom merkwaardig, omdat 
de jongere kiem in het kogelstadium zelf evenmin direct 
voedsel opneemt als een Orchideeën-embryokogel, maar dit 
ontvangt van den kiemdrager, welke bij Тесіопа gedurende 
dat jonge stadium en bij Orchideeën naar het schijnt gedurende 
de geheele ontwikkeling, tot aan het rijp worden van het zaad, 
met die opname belast is. 
Hierbij komt, dat bij beide de kiemdrager zelfs ie!s 
later daarin gesteund wordt door eigenaardige blaasvormige 
zuigcellen, welke bij beide physiologisch gelijkwaardig zijn. 
Vatten wij alles omtrent de kiemvoeding kort te zamen, 
dan blijkt het ons dat: de wijze, waarop de djalikiem zich 
de voedings- en reserve-stoffen verschaft, verschillend is naar den 
leeftijd, dien de kiem bereikt heeft. 
Achtereenvolgens kunnen wij voor de kiemvoeding binnen 
het rijpende zaad van Tectona grandis de volgende drie phasen 
Onderscheiden : 
1° de kiem zelf neemt geen voedingsstoffen direct uit het 
endosperm op, maar dit geschiedt door den kiemdrager, welke 
die voedingstoffen naar de kiem voert; 
2° de kiem zelf neemt direct geen of weinig voedsel uit het 
endosperm op, maar die opname geschiedt vooral of uitsluitend 
door den kiemdrager en de aan den laatste gezeten »zuigblazen"'; 
5 de kiem neemt zelf direct alle voedingsstoffen op door 
haar geheelen buitenwand en waarschijnlijk vooral door de 
согуједопеп, 
