218 
Centrococcyx rectunguis (Ѕтмскі.) een exemplaar beschreven 
in het Nat. Tijds. voor N. Ind. Dl. L dat restanten bezat 
van het eerste kleed. 
Een volwassen individu is in de Lampongsche collectie aan- 
wezig, waarvan de beschrijving is als volgt: 
Kop, nek, mantel, rug, stuit, onderdeelen en flanken zwart 
met blauwachtigen metaalglans en glimmende schaften. 
Staartpennen zwart. Kleine buitenste vleugeldekvederen licht- 
rosbruin met witachtige schaften.” Achterste mantelvederen en 
scapularia sepiakleurig met eene tint van brownpink. 
Groote dekvederen der primaria en slagpennen rosbruin met 
dito schaften, de laatste bezitten sepia uiteinden. Groote 
binnenste vleugeldekvederen rosbruin, overige donkersepia met 
bruin afgewisseld. Bek en pooten zwart. 
Afmetingen : 
TOM Енде E M PENET ANN M. 
бан... (ма НОВ DA ВИЗЕ ИМА 
Vieulle ET ENOR TANTE Soo TUM е ^ WR 
СӘРЕ 02996 ny nues dones e ОФИСА 
Hoogte van den bek aan de basis. . . . . . 0015” 
Taray NN ЗАМЕНИ ро 08, E E LOCUM 
Grootste vaorloon. cart. uos tua ӨТЕН 
id. met MEE. . 24% 0.040 » 
Grootste тол... с об 
id. met pagel. ou cu do DUM 
16. HYDROCISSA NIGRIROSTRIS. (Beyra. | 
Нег vederkleed van dezen neushoornvogel is effenzwarl; 
dat op de bovendeelen, de slag- еп de staartpennen een groen- 
achtigen gloed heeft. 
Een geelachtig-witte superciliairstrook ontspringt boven het 
oog en reikt ler zijde van den kop tot achter іп den nek. 
