255 
gedeelte der wang. Пе grauw-olijfbruine kleur der boven- 
deelen zet zich terzijde van den krop voort en wordt daar 
van voren scherp begrensd door okergeel, terwijl zij van 
achteren geleidelijk in de kleur der flanken overgaat. Кіп 
wit met isabella bewasschen ; krop, borst en voorbuik okergeel , 
terwijl iedere veder een donkerbruin uiteinde bezit, zoodat die 
deelen zich dwarsgestreept voordoen. Achterbuik wit. Onderste 
staartdekvederen aan de uiteinden wit, overigens flauwbruin- 
achtig. Flanken flaawbruinachtig getint, met onduidelijk uit- 
komende donkerder uiteinden van de vederen. 
Staartpennen  donkergrauwbruin. Het buitenste paar kor- 
ter dan de overige en aan den top van de binnenvlag 
wit gekleurd. Bij het volgende paar beperkt zich het wit 
tot een klein driehoekig vlekje aan het uiteinde van de 
binnenvlag. 
— 
Afmetingen: | 
Totale lengte van het geprepareerde individu. . 0.206 M. 
DN рд ыы wis мрести MI hu a РАЧЕ 
meet nn REN 
bloen ГОЯН ығын onteerd aabt. БИКА 
drett eat naor OO NEN 
Middeltoou, met, nagel, eis 4 ne 0027.» 
Achterioon met: id. stenaars aten ЛТ Р 
34. GEOCIOHLA RUBIGINOSA [MürL.]. 
Onder dezen naam komt in mijne lijst van Sumatra-vogels 
eene grondlijster voor, die vroeger alleen van het eiland Timor 
bekend was, doch later ook in Malakka en Sumatra werd 
aangetroffen. нанре heeft den volwassen vogel beschreven in 
zijn Cat. of the Birds in the British Museum vol. V pag. 169 
onder den synoniem Geocichla peronii, Veur. 
Het exemplaar, dat ik in de collectie uit de Lamponys aantrof, 
