580 
уап deze soort іп het eerste kleed, die gevoed werd door eenen 
пио (Aegithina scapularis, Honsr). Het was een dwaas gezicht 
den twee malen grooteren jongen Cacomantis door de kleine 
. Aegitlhina te zien gevoerd worden en daarbij door het klepperen 
van dé vleugels en het sjilpen de allures te zien aannemen van 
eenen nesteling. Zeker was de Aegithina de pleegmoeder, en ` 
had een Cacomantis-ei in haar nest de eigen eieren indertijd 
vervangen. 
Alle bovendeelen van dezen jongen vogel zijn rosbruin door 
zwarte golvende dwarsbandjes afgebroken. | 
Zoo ook de vleugels en de staart. De teugels , wangen, zijden 
van den nek en de onderdeelen zijn napelsch geel gekleurd, 
het minst getint aan de voordeelen, het sterkst op den buik, 
doch overal met fijne donkere bistre dwarsbandjes afgezet. 
Binnenste vleugeldekvederen isabellageel. Pooten groen; 
voetzolen geel; nagels donkerhoornkleurig. Пе mondhoeken 
zijn oranje. Iris vanDijckbruin. 
De ooglidranden zijn nog niet geel, doch eene rij fijne 
witte vedertjes is om het oog ingeplant. 
Van deze soort verkreeg ik nog: 
1 Егетрілағ van Koeningan, res. Qheribon. 
1 і тап Soerabaja, Oost-Java. 
22. COCCYSTES COROMANDUS, |Новзг. en Moone). 
Deze koekoek die in Britsch-Indië, Sumatra en Java voorkomt 
is echter overal een zeldzame vogel. 
In Februari 1891 werd mij een levend exemplaar gebracht ` 
uit de Preanger, volgens beweren afkomstig uit de bosschen 
van den Boeranggrang. 
Het dier was schuw en liet nu en dan een krijschend ge- 
luid hooren, waarbij het den bek open sperde. 
De bovenkop, alle bovenste bekleedselen van den romp zoomede 
de staart, de buitenste kleine vleugeldekvederen en de tertiaria 
zijn zwart met zeegroenen glans; op de beide laatstgenoemde 
vederen gaat die kleur geleidelijk over in eene donkergroene 
