582 
De afstand tusschen de samengevoegde vleugel- | 
punten en het uiteinde van den staart bedroeg . 0.200 М. 
il а соол арт e 
Vleugel . . : : i 1 e к. 
Пе iris, die bij jonge individu’s blauw is, was bij dit vol- 
wassen exemplaar heldergeel. 
Pooten loodkleurig. Voetzolen wit. Bek van binnen zwart. 
24. OENTROCOCOYX NIGRIRUFUS, [SrrpnENS.] 
Zie Scntrort., Musée des Pays-Bas, Cuculi pag. 64. 
Deze spoorkoekoek komt hier en daar voor in de alang-alang 
“en kreupelhoutwildernissen rondom Batavia. 
De beschrijving van een mij in 1889 aangebracht exemplaar 
uit kampong Doeri is als volgt. 
De basis en het midden der 12 uiterste slagpennen is rood- 
bruin, terwijl hun uiteinde zwart is, met dien verstande dat 
deze laatste kleur bij de eerste slagpen, die tevens de kortste 
is, betrekkelijk meer het roodbruin verdringt, dat aldaar tot 
de onderste helft der veder beperkt is. De slagpennen der 
5% orde zijn egaal zwart; die der 2% orde vormen tusschen beide 
soorten een geleidelijken overgang, waarbij het roodbruin, 
dat reeds bij de 12% slagpen in uitgebreidheid en intensiteit 
begint te verminderen, bij de 14% slagpen tot een minimum 
gereduceerd is en bij де 154% geheel is verdwenen. 
De vederen der alula zijn roodbruin met zwarte uiteinden. 
Уап de buitenste groote vleugeldekvederen hebben de meer 
buitenwaarts ingeplante een roodbruine tint in het midden 
doch zijn overigens zwart. Evenzoo de buitenste middelste 
vleugeldekvederen die nabij den vleugelhoek voorkomen; de 
bruine tint dezer laatsten wordt bij het opgezette individu echter 
grootendeels bedekt door het zwart der mantelvederen. 
Overigens is de geheele vogel zwart met blauwachtigen 
gloed aan de onderzijde, op de flanken, den rug en de bovenste 
staartdekvederen en purperachtigen gloed op den kop en in den 
nek. De staartvederen bezitten nagenoeg geen metaalgloed. 
