( 13 ) 



staat violet chloride en omgekeerd. Hiermee wijzigt zich de oplos- 

 baarheid, zij doorloopt respectief de lijnen DF en EF. Deze duiden 

 aan dat de totale oplosbaarheid van groen en violet beide toeneemt 

 naarmate in de oplossing de transformatie van groen in violet en 

 omgekeerd voortschrijdt. 



De oplossingen van groen chloride loopen echter niet verder dan 

 G want hier bereikt de met groen verzadigde oplossing' tevens de 

 innerlijke samenstelling die met het evenwicht bij de totaalconcen- 

 tratie overeenkomt. Oplossingen op het stuk G F zou men alleen 

 kunnen maken door snel in de gewenschte verhouding groen en 

 violet samen op te lossen en met vast groen chloride in aanraking 

 te brengen. Deze oplossingen zouden dan echter naar G terugloopen 

 als punt van eindevenwicht der vloeistof die met groen chloride ver- 

 zadigd is. 



De oplossingen verzadigd met violet doorloopen de lijn E F. De 

 oplossing F zou te gelijk met groen chloride in evenwicht kunnen 

 zijn maar zoodra dit optrad zou het violette zich geheel in groen 

 transformeeren en daarna zou de oplossing met groen nog weer ver- 

 schuiven tot G als eindpunt. 



Daar de evenwichtslijn AGH wel de oplosbaarheidslijn voor 

 groen chloride, niet die voor violet snijdt, kan bij 25° met geenerlei 

 oplossing violet definitief in evenwicht zijn, derhalve is het groene 

 chloride bij deze temperatuur het eenig bestendige. Ook buiten de op- 

 lossing slaat daarom het violette na verloop van tijd in het groene 

 om, naast de oplossing geschiedt dat veel vlugger. Vandaar dat de 

 lijn E F niet altijd afgeloopen kan worden. 



De vraag kan nu gesteld worden hoe het mogelijk is violet chloride 

 in vasten staat af te scheiden. Dit geschiedt door inleiden van HCl-gas 

 in oplossingen van groen chloride, die liefst niet meer dan 30% be- 

 vatten en kort te voren tot 100 1 verwarmd geweest zijn. 



Toevoegen van HC1 bij 25° vermindert in sterke mate de oplos- 

 baarheid van beide chloriden. 



De beide lijnen DF en EF worden ongeveer evenwijdig aan zich 

 zelf naar links verschoven en ook ongeveer evenveel. Het is gemak- 

 kelijk in te zien dat liet snijpunt G zich eveneens naar links zal 

 verplaatsen en eindelijk links van de evenwichtslijn AG in de 

 vloeistof zal kunnen komen. Dan zou deze lijn niet meer DF maar 

 EF snijden; eene verzadigde oplossing van violet chloride zou dan 

 in innerlijk evenwicht zijn en het violette chloride dus uit eene 

 bestendige oplossing af te scheiden zijn. 



Dit is echter niet het geval. Want ook de lijn AG verplaatst zich 

 door HCl toevoeging sterk naar links, het evenwicht in de oplossing 



