( 22 ) 



zoodat 



- A + v, (i - o>y 



A = »/, (i - co) 2 



- 9(1 _u))(3co— 1) 

 1 ._ 3 (1 _ w ) (3 W _ i) 



0,9, 0,8, 0,7, 0,6 voor A resp. 



wordt. Hieruit volgt bv. bij co 

 0,022, 0,029, 0,004, 0,029. 



De raking bij D. Zet men in (2A) x= 1 /.,, dan wordt 1 — 2.c = 0, 

 en derhalve 



(<p + V.) (i - <»Y 



Dit geeft behalve co 



(1 



derhal ve 



3 + 4 {<p + y s ) s (i - ">) fl - 3w ) 



= 1 (het punt C ) tevens 



3 

 - u>) (3o> — 1) = , 



= 



<» = V. =*= V, 



l/- 



9 



(2c/>+l)' 



Voor y = l geeft dit twee gelijke wortels co = 7»> waarmede de 

 raking bij D bewezen is. Voor <p <] 1 worden de wortels imaginair, 

 zoodat C'„C\ alsdan de lijn x= 1 / s niet meer snijdt, maar voort- 

 durend rechts daarvan blijft, terwijl bij </> ^> 1 altijd twee snijpunten 

 worden gevonden. Zoo is bv. voor <p = 2 to= 1 7 15 (vlak bij C„) en 

 co = 2 / 5 (liggende op den anderen tak tusschen C l en C 2 (zie tig. 2)). 



Ten einde het teekenen der verschillende spinodale lijnen te ver- 

 gemakkelijken, is het zeer aan te bevelen de randwaarden van r 

 voor x = 0, ,v = l, (o = l, (o = Vs vas t Ie stellen. Ook voor,ï=7 a 

 is t gemakkelijk te berekenen. Uit (l/>) volgt bv. vooi\'/; = 0, c/> — 1 : 



t = 4co (1 — co) 2 . 

 Dit geeft : 

 co = l 0,9 0,8 0,7 0,6 0,5 0,4 0,333 0,3 0,2 0,1 

 t=0 0,036 0,128 0,252 0,384 0,50 0,576 0,593 0,588 0,512 0,324 

 Voor x = 1 worden deze waarden eenvoudig' viermaal grooter, 

 daar dan (cp -|- .r) 2 = 4 is. 

 Voor x = 7 S wordt 



t = co {1 + 9 (1 - co) 2 j , 

 gevende : 



co = l 0,95 0,9 0,8 0,7 0,6 0,5 0,4 0,33 0,3 

 r=l 0,971 0,981 1,09 1,27 1,46 1,62' 1,70 1,67 1,62. 

 Voor co = 1 wordt eenvoudig 



T = 4,r (1 — w), 



waaruit volgt : 







x = 0,1 0,2 



0,3 



0,4 



t = 0,36 0,64 



0,84 



0,96 



0,5 0,6 0,7 0,8 0,9 1 

 1 0,96 0,84 0,64 0,36 0, 



