f 24 ) 



Gemakkelijk kan aangetoond worden, dat in de nabijheid van 



Cj een dergelijk minimum in ons geval nimmer intreedt. Immers 



T, 16 

 uit (15) volgt met r = -^= — <p* : 



16 



27 



<p> = 4co Tf (1 - «) + ((p + *) s (1 - a>y 1 . 



Na substitutie van # = A, to = *■/, (l -4- <ƒ) wordt dit, met verwaar- 

 loozing van Zr, hetgeen door de uitkomst gerechtvaardigd wordt : 

 T9 A / 2A\ "1 



i i 



of daar = 1 — d + tf s — ... is, en dus (1— 7 2 cf) 2 = 7„tf s : 



1+d l+<f /2 ; 



9 A 2A 



4^ + V (1 - V '' ,, ' = , /•'■- 

 gevende : 



/ 9 2\ /9 8^v 



De spinodale lijn T = T 1 raakt dus aan de as x = bij elke 

 waarde van <p, en nimmer zal derhalve bij normale stoffen, tenminste 

 bij de door ons aangenomen onderstellingen omtrent n en b, een 

 minimum in de nabijheid van C\ kunnen optreden, waardoor de 

 spinodale lijnen in de onmiddellijke nabijheid van C\ dit punt zouden 

 omsluiten. 



Ten slotte volgen hieronder nog eenige correspondeerende waarden 

 van x en to, welke de spinodale lijn t = 1(T t = T„) in haar verloop 

 bepalen. Door oplossing van de vierkantsvergelijking 



4o> 



a (i _ K) + (i + x y i _ c). 



= 1 



volgt onmiddellijk : 

 co = l 0,8 0,7 0,6 0,5 0,4 0,33 0,3 0,2 0,1 

 .« — 0,5 0,403 0,292 0,227 0,184 0,164 0,182 0,182 0,306 0,079 

 0,743 1,004 



Bij o> = 0,7 snijdt deze lijn derhalve de as x = l, en voldoet 

 voortaan slechts eene oplossing, x wordt blijkbaar =1 bij tu(l — tt)) 2 =7i«i 

 gevende o» = 0,07 ongeveer. 



Uit de boven afgeleide vergelijking ±<f:(<p-\-l)(l — to) 2 -)-l — -(2 — a>)=0, 

 welke de voorwaarde voor twee gelijke waarden van * was, vindt 

 men met <p = 1 , r = 1 : 



8w 2 — 15to + 7 = , 

 waaruit volgt behalve u>=l, u>= 7 / s . Hierbij behoort dan rfe= n /, x =0,524. 



