(45 ) 



en sponsjes in allerlei standen steken kan. Zoolang de sponzen droog 

 zijn trilt het geheele stelsel mee. Druppelt men er echter water op, 

 zoodat de sponzen zich daarmee volznigen en zwaar worden, dan 

 komt het dempende systeem tot rust en vormt zich een knoop ter 

 plaatse van den voet van den buitenpijler. Men kan er voor zorgen, 

 dat de snaar niet te sterk inzakt, door de bevestiging der Cortische 

 bogen aan het vaste eindpunt iets naar boven te laten veeren. Het 

 bewegelijke punt der bogen wordt los op de snaar gezet. Hoogstens 

 make men de steunvlakte met was iets kleverig. Het kost soms 

 eenige moeite alleen vertikale bewegingen van de snaar te verkrijgen, 

 maar door het vaste steunpunt van de snaar voor- en achterwaarts 

 te bewegen, gelukt dit tocli steeds. 

 Dan constateert men : 



1°. breede uitslagen der pars pectinata 



■2°. onbeweeglijkheid der pars arcuata 



3°. onbeweeglijkheid der Cortische bogen 



4°. onbeweeglijkheid der belastende massa. 



Deze onbeweeglijkheid is uit den aard der zaak niet absoluut, 

 integendeel, bodem, tafel, alles in de kamer, trilt onder den invloed 

 der stemvork, maar de bewegingen zijn oneindig klein in vergelijking- 

 van de excursies der pars pectinata en zij zijn bovendien zoo onbe- 

 teekenend, dat een photographie van de, door ons onbeweeglijk 

 genoemde, deelen volkomen scherp uitvalt. Op diezelfde photographie 

 ontwaart men de pars pectinata in de uiterste standen, die zij met 

 breede amplitude bereikt. 



De voorwaarden, waaraan het model is onderworpen, zijn opzet- 

 telijk zoodanig gekozen, dat zij in groote trekken beantwoorden aan 

 die, welke in het Cortisch orgaan feitelijk worden aangetroffen. Dit 

 volmaakt na te bootsen is onmogelijk, maar binnen de grenzen van 

 technische uitvoerbaarheid is hier, zonder voorop gevatte meening, 

 bereikt, wat met de gewone hulpmiddelen van het laboratorium 

 bereikbaar is. Gesteld nu, wij hebben recht in het beschreven model 

 een min of meer gelukkige afbeelding der werkelijkheid te zien, en 

 met name zijn wij gerechtigd dit naar de wijze van belasting aan 

 te nemen, dan volgt hieruit, dat ook in het orgaan zelf, zoowel de 

 Cortische bogen als de deze belastende cellen in rust blijven. Doch 

 dan vervallen ook alle sinds lang breed uitgesponnen voorstellingen 

 over het aanstooten der wimpers van de haarcellen aan de membrana 

 tectoria, over het ombuigen der wimpers, enz. Er heerscht rust in 

 het stelsel van bogen, een meetrillen van deze is van zelf uitgesloten. 



Toch behoeft de overdracht van prikkels, die men door het mee- 



