(48) 



RAYLEiGii'sehe ring. Te eerder zullen wij dit moeten beproeven, omdat 

 bij de vogels de pijlers ontbreken en wij in deze vormsels dus niets 

 wezenlijks hebben te zien. Willen wij trachten in het Cortisch orgaan 

 een analogon van Rayleigh's verschuifelijken ring terug te vinden, 

 en in abstracto is het steeds geoorloofd zulk een analogie op te 

 sporen, dan zal men zich nimmer uitsluitend tot de bogen mogen 

 beperken. Immers deed men dit, dan zou daarmee tevens aan de 

 analogie hare wezenlijke beteekenis voor de physiologie van het 

 hooren zijn ontnomen. 



Welnu, ook de HENSEN'sche cellen dan kunnen als een RAYLEiGH'sche 

 verschnifelijke ring worden beschouwd. Ook zij rusten met een 

 betrekkelijk smallen voet op de vezels dor membrana basilaris, dicht 

 bij den pijlervoet, wanneer men het menschelijk gehoororgaan be- 

 studeert. Ook zij znllen door haar inertie een dempenden en belas- 

 tenden invloed op de trillende vezels uitoefenen. Ook zij zullen een 

 betrekkelijken knoop teweeg brengen en door de trilling ter zijde, 

 modioluswaarts, worden verschoven. Maar wanneer dit het geval 

 is, beknellen zij ook de zintuigelijke elementen, die tiisschen haai- 

 en den pijler zijn gelegen ! ). 



Behalve deze zijdelingsche druk, die de cellen zelf ondergaan, is 

 het niet geheel uitgesloten, dat ook nog de haren aan een druk 

 onderworpen zijn, hun nu geworden door tusschenkomst van de 

 lamina reticularis, die een geheel uitmaakt met de capitula der pijlers. 

 Deze druk zal hen dan met iets wisselende kracht, maar steeds in 

 positieven zin tegen de membrana tectoria aandrukken. 



Envoudiger dan voor het menschelijk gehoororgaan, kunnen al 

 deze redeneeringen voor dat der vogels zijn. De pijlers ontbreken 

 dan en alleen de zintuigelijke elementen en de steuncellen worden 

 gevonden. Ook dit geheel ligt ter zijde op de vezels der basilair- 

 membraan en moet een zijdelingschen geluidsdruk ondervinden. 



De hier ontwikkelde, van de gewone wijze van zien afwijkende, 

 beschouwing, heeft het gewichtige voordeel, dat zij het hooren tot 

 de perceptie van een druk terugbrengt. De mechanische werking der 

 trilling, die in den ouden vorm der Helmholtz — Hensen'sche theorie 

 vibratorisch, afwisselend positief en negatief is, wordt nu een perma- 

 nente druk, wel is waar nog van eenigszins wisselende sterkte, maar 

 ten allen tijde in denzelfden zin, altijd positief. Hooren wordt het 

 volkomen analogon van tasten, en alle ervaringen, welke men voor 



') Voor punten binnenwaarts van den knoop kan men ook op elementaire wijze 

 aantoonen, dat zich daar bevindende éénzijdig aangebrachte massa's voortdurend 

 stooten ondervinden, die een permanente kraclilcomponcnte knoopwaarts hebben. 



