( 63) 



Verder is ingekomen het bericht van het overlijden van 

 het lid der Akademie 



JAC0I5US LODEYVIJK CONRADÜS SCHROEDER VAN DER KOLK. 



Dit bericht is met een brief van rouwbeklag beantwoord. 

 Naar aanleiding van dit schrijven zegt de Voorzitter het 

 volgende : 



Mijne Heeren! 



Vóór enkele dagen ontvingt gij het droevige bericht van 

 het overlijden van een der jongeren, naar leeftijd en benoe- 

 ming, onzer medeleden. 



Geboren te Zntfen op 25 Augustus 1865, ontving Jacobüs 

 Lodewijk Conradts Schroeder van der Kolk, naamgenoot en 

 kleinzoon van den vermaarden Utrechtschen hoogleeraar en 

 psychiater, zijne opleiding voor de akademische studiën aan 

 de Utrechtsche en Leidsclie gymnasia. Deze studiën zelve 

 volbracht hij ten deele te Leiden, daarna te Utrecht. Sterk 

 zich aangetrokken gevoelende door de geologie en de haar 

 verwante wetenschappen, in het bijzonder door het erratisch 

 vraagstuk zooals zich dat in Nederland voordoet, bestudeerde 

 hij vervolgens onder leiding van Berlijnsche geologen, en ter 

 plaatse, het diluvium van Noord-Duitschland en van Zweden, 

 en promoveerde in Juni 1891 te Leiden, waar hij toenmaals 

 aan het geologisch-mineralogisch museum werkzaam was, op 

 een proefschrift dat eene hoogst belangrijke bijdrage tot de 

 kennis der Nederlandsche erratische gesteenten leverde. 



Kort na zijne promotie benoemd tot privaatdocent voor ph}'- 

 sische kristallographie aan de Leidsche Universiteit, werd hij 

 aldaar, gedurende den cursus van 1891 op 1892, belast met het 

 onderwijs in de geologie en de mineralogie tijdens de afwezig- 

 heid van den hoogleeraar Martin op diens reis naar de Molukken. 



