(70) 



TABEL II. 



Winterkou en phasen der 11-j. zonsschommeling, sedert 1615. 

 (Groepen van koud tot warm). 





A 



B 



C 



D 



m 



1.33 



0.14 



21 



— 



ap 



0.77 



0.25 



0.44 



0.26 



M 



42 



0.36 



0.21 



— 



dft 



0.27 



0.46 



0.21 



0.20 



dfa 



0.32 



0.53 



0.21 



0.13 



Er is wel weer een sterke verheffing omstreeks 't minimum, in 

 de koudste groep, en een geringe verheffing bij ap in de warme; 

 maar van een kromme, overeenkomstig met de elfjarige, is niets 

 overgebleven. Deze tabel geeft geen steun aan tabel II der Eerste 

 Mededeeling; haar waarde is overigens gering, omdat het materiaal, 

 hoezeer zuiverder, zoo schaarsch is: over 26 elfjarige zonsperioden 

 zijn slechts 51 waargenomen gevallen van strenge of zeer strenge 

 winters beschikbaar. 



De aardsche storingen schijnen dus zoo sterk te zijn dat zij niet 

 de grootere schommeling maar wel de elfjarige in 't algemeen uit- 

 wisschen, althans in het hier behandelde materiaal. Ten aanzien van 

 de onderstelling, aan het slot der Eerste Mededeeling geplaatst, moet 

 onze conclusie dus zijn, dat de uitkomst van het nader onderzoek 

 der beschikbare gegevens negatief is. 



Tusschen de tal rijkheid der zonnevlekken en de temperatuurs- 

 schommeling is, gelijk wij vroeger zagen, slechts een zeer onvolkomen 

 correlatie merkbaar; eerst toen wij, voor de strenge winters, groepen 

 van vier 89-jaiïge perioden tot een 356-jarige periode samenvatten, 

 vonden wij een wat nauwkeuriger overeenstemming. De gevonden 

 aanduiding van parallelisme tusschen de periodiciteit der strenge 

 winters en die van de grootheid M — m der zonsschommeling geeft 

 echter aanleiding om de andere elementen der zonsschommeling nader 

 te beschouwen. 



Men weet sedert lang dat het Maximum eener elfjarige periode 

 over 't geheel sneller op het minimum volgt, naarmate de golf zich 

 hooger verheft. Dit zou — waar de amplitude der zonsbeweging uit- 

 teraard binnen zekere grenzen beperkt moet zijn — zóó opgevat 



