( 73) 



der zonsschommeling, maar de gang is hier niet regelmatig (de lijst 

 waarin ook de perioden vóór 1750 opgenomen zijn, vertoont dezelfde 

 eigenaardigheid). Uit tabel IV blijkt, dat de correlatie van den gang 

 der kon-factoren met de afwijkingen der minima duidelijk is zoowel 

 volgens de gegevens van Newcomb als volgens die van Wolfer. 



Neemt men echter (Tabel V) alleen die perioden in aanmerking, 

 waarbij de afwijking van in en 31 in dezelfde richting gaat, dan 

 vindt men correlatie van alle elementen der zonsschommeling met 

 de kon-factoren (dat de verlenging zoo gering is, bewijst, dat de ver- 

 snelling van 31 en m eer moet opgevat worden als een versnelling 

 der geheele periode). Ongelukkigerwijze is, na terzijdestelling van 

 de gegevens die niet betrouwbaar genoeg geacht worden, het materiaal 

 dan zoo beperkt, dat de gevonden uitkomst weinig bewijskracht meer 

 bezit, en slechts beschouwd mag worden als een aanduiding. 



Bij het voorafgaande onderzoek zijn de perioden! niet in tijdsorde) 

 genomen, zoodat nog niets uitgemaakt is ten aanzien van een 

 mogelijke periodieke wijziging in de afwijkingen der zonsschom- 

 meling. In verband met het vroeger gevondene mogen wij echter 

 verwachten dat deze afwijkingen in 't algemeen met de gevonden 

 groote peiïodische golving correspondeeren. Om dit na te gaan, zijn de 

 elfjarige perioden volgens de aangenomen 89-jarige periode gerang- 

 schikt, en de afwijkingen vergeleken met de voor elke periode 

 opgeteekende kou-factoren. Wegens de tevoren aangeduide versnelling 

 der sterke kou-golven tot zelfs vóór het waargenomen zonsininimum, 

 scheen indeeling volgens de berekende Maxima verkieslijk boven 

 indeeling volgens de minima. In tabel VIA stellen de vertikale 

 kolommen de acht elfjarige tijdvakken der 89-jarige periode voor ; 

 de eerste begint met 1648, maar in het 23 ste en het 24 ste vakje 

 (perioden sedert 1894 ; deze konden dus nog niet ingevuld worden) 

 zijn geplaatst de perioden 1626 — 1637 en 1637 — 1648. In elk vakje 

 geeft het bovenste getal de afwijking van het Maximum aan, het , 

 tweede de afwijking van het volgende minimum (volgens Newcomb); 

 een -f- of — achter het getal beteekent, dat de afwijking ten minste 

 een half jaar, in de een of andere richting, bedraagt; zoo niet, dan 

 is een gezet. Het onderste getal wijst het totaal der kou-factoren 

 aan, tusschen de maxima geteld. Tusschen haakjes zijn geplaatst 

 die phasen waarbij het door Newcomb toegekende gewicht kleiner 

 dan 3 is. 



Tabel YU3 bevat dezelfde gegevens, volgens Wolfer; alleen zijn 

 hier in het voorlaatste vakje de afwijkingen der ber. phasen 1894 

 en 1900 geplaatst. 



