< 84 ) 



Ik moet hier de opmerking bijvoegen dat het niet aan ons gelegen 

 heeft, dat er zooveel minder uitgangen dan ingangen zijn waarge- 

 nomen. Op zich zelf heeft men altijd meer kans, ingangen dan uit- 

 gangen aan den donkeren maansrand waar te nemen; kort na nieuwe 

 maan, tot een paar dagen na het eerste kwartier ziet men met een 

 goeden kijker aan den oostkant der maan licht eenige sterren van 

 de 8 e , 9 e of des noods 9 1 /, grootte, waarvan men met een weinig 

 oplettendheid den ingang kan waarnemen ; voorbereiding is daartoe 

 niet noodig. 



Voor de waarneming' van uitgangen aan den donkeren maansrand 

 moet men met behulp van sterrekaarten, eene tijdroovende voorbe- 

 reiding maken ; van uur tot uur de parallaxis in R. 0. en Deel. en 

 aldus de schijnbare plaats der maan berekenen, die op de kaart af- 

 zetten, en dan door constructie de oogenblikken afleiden, waarop de 

 in de termen vallende sterren moeten uittreden. Voor de zuidelijkste 

 declinaties moesten wij de sterrekaarten eerst zelf teekenen, met 

 behulp van Argelandek's zuidelijke Zonae. Dan is eene vooruitbere- 

 kening naar de bekende formules altijd nog wel gewenscht. 



De hier beschrevene bewerking hebben wij uitgevoerd, zoowel 

 voor de dagen vóór als na volle maan, en het is veel toeval geweest 

 dat het weer ons in deze laatste helft der maanmaand steeds zoo 

 ongunstig geweest is. 



Na deze herziening' der berekeningen scheen er nog eene kleine 

 negatieve correctie van de Lengte van St. Denis naar Germain waar- 

 schijnlijk ; het is slechts jammer, dat er omtrent de grootte der cor- 

 rectie onzekerheid heerscht. Men lette echter op het volgende: 



Toen Auwers in 1884 een fundamentalen meridiaan voor Australië 

 wilde bepalen, waarvoor hij dien van Sydney koos, wendde hij daartoe 

 de 78 van 1873 tot 1876 in Windsor (N. S. Wales) door Tebbdtt 

 en de 18 door Ellery in 1874 en 75 te Melbourne waargenomen 

 sterrebedekkingen aan. Verder paste hij aan de maans-ephemeriden 

 van den Nautical Almanac de boven besprokene correctie naar 

 Hansen toe, en nam voor de verhouding' van den maanstraal tot de 

 Hor. Parallaxis de door mij gevondene waarde h = 0,27264 aan. 

 (Zie Verslagen en Mededeel ingen, Afd. Nat., l c Reeks, Deel X, 

 blz. (25). 



Maar vreezende, dat er niettemin eene constante fout in de ver- 

 kregene resultaten kon schuilen, liet hij tot controle een aantal be- 

 dekkingen berekenen, die, hetzij te Greenwich, hetzij op plaatsen 

 waren waargenomen, waarvan de lengten door den telegraaf bepaald 

 waren, en wel 31, waargenomen Ie Greenwich, 25 te Washington, 

 40 te Nikoïajef, 44 te Oxford, 30 te Luxor, 46 te Straatsburg, 13 



