( 120 ) 



Ook met diisobutylamine is de warmteontwikkeiing eene geringe; 

 slechts 3° stijging trad bij gebruik van 10 gr. van elk dezer stoffen 

 op. Toch ontstond, met goede opbrengst, het diisobutylibrmamide, dat 

 bij 227° — 228° (gec.) kookt en naar ik meen nog niet beschreven is. 



Methylbenzylamine (5 gr.) met allylformiaat (5 gr.) geeft eene 

 stijging tot 55°. Het ontstane product is nog niet vast verkregen. 



Piperidine (10 gr.1 met allylformiaat (14 gr.) geeft eene stijging 

 van 10° — 83° en eene zeer goede opbrengst van het bij 220° kokende 

 formylderivaat. 



De kookpunten der gesubstitueerde formamiden vertoonen eigen- 

 aardige regelmatigheden, waarop ik mij voorstel terug te komen. 



De dialkylformamiden en het formylpiperidine hebben door de 

 interessante onderzoekingen van Bouveault l ), wien ze als uitgangs- 

 materiaal dienden voor eene algemeene methode van bereiding van 

 aldehyden, een verhoogd belang gekregen ; de boven beschreven een- 

 voudige bereidingswijzen kunnen wellicht daarbij dienst bewijzen. 



Scheikunde. - - De Heer P. van Rombürgh biedt de volgende mede- 

 deeling aan: „Over het voorkomen van lupeol in getah pertja- 

 soorten. 



Bij een onderzoek naar de zoogen. harsachtige bestanddeelen 

 van verschillende authentieke getah pertja-soorten, uitgevoerd eerst 

 in gemeenschap met Dr. Sack, daarna met Dr. v. d. Linden, is aan- 

 getoond, dat daaronder verschillende kaneelzure esters van alkoholen, 

 die verwant schijnen met cholesterine, voorkomen. Een dezer kaneel- 

 zure esters, die identiek bleek met het kristalalbaan van Tschircii 2 ) 

 en zich voordoet als eene fraai kristalliscerende, bij 241° (gec.) smel- 

 tende verbinding, heb ik met Dr. v. d. Linden nader onderzocht. 

 Bij verzeeping werd een bij 210 c smeltende alkohol verkregen, die met 

 benzoylchloride en pyridine behandeld een bij 264° (gec.) smeltend 

 benzoaat gaf. De smeltpunten dezer beide laatste stoffen stemmen nu 

 geheel overeen met die van lupeol en zijn benzoaat. Het lupeol is 

 door E. Schulze 3 ) in de schillen van de]lupinen ontdekt. Op mijn 

 verzoek had Prof. Schulze de vriendelijkheid mij, ter vergelijking, 

 eene hoeveelheid van het lupeol en 't benzoaat ervan af te staan 

 waarvoor ik ook te dezer plaatse gaarne mijn erkentelijkheid uit- 



i) Buil. Soc. cliim. [3] 31, 1322. 



2 ) Arcb. d. Pharm. 241, 653. 



8 ) Zeitschr. f. pkysiol. Chemie 15, 415; 41, 474. 



