( 178 ) 



complicaties verdwenen, of moet T beneden T„ dalen, vóór ook aan 

 die zijde de verborgen complicaties verdwenen zijn. 



Ik moet erkennen dat ik over dat punt lang in het onzekere 

 geweest ben, gelijk uit het vergelijken van het antwoord dat ik nu 

 op dat vraagpunt zal geven, met vroegere opmerkingen, die ik over 

 de proeven van Küenen en Robson gemaakt heb, blijken kan. 



Volgens Korteweg's uitkomsten zal het ontstaan van een dubbel 

 plooipunt steeds plaatsgrijpen op de spinodalc lijn. Maar op zich 

 zelve schijnt dit niet beslissend. Immers volgens beide figuren, zoowel 

 in fig. 1 als in fig. 2, verdwijnt of' ontstaat een dubbel plooipunt op 

 een bestaande spinodale lijn. Maar in fig. 1 geschiedt dit bovendien 

 op een bestaande binodale lijn. En nu is het Korteweg's meening, 

 dat een dergelijk ontstaan van een dubbel plooipunt, nl. op een 

 bestaande binodale lijn, een zoodanig bijzonder geval zou zijn, dat 

 wij daartoe slechts in het uiterste geval besluiten moeten. Inderdaad 

 is dit een argument, dat voor fig. 2 pleit, maar dat mij niet volkomen 

 beslissend voorkwam. Immers, wie waarborgt ons, dat die zeer bij- 

 zondere omstandigheden hier niet voorkomen. Het is voornamelijk 

 om dit punt tot beslissing te brengen, dat ik ook het verloop der 

 (p,T) x lijnen heb nagegaan. En dit onderzoek heeft mij getoond, dat 

 de bijzonderheden welke bij deze lijnen voorkomen zich niet verzetten 

 tegen de aanname, welke tot fig. 2 voert — terwijl er zich moeielijk- 

 heden zouden voordoen, als men tot fig. 1 besluit, 



Fig. 3 is dan ontworpen, onderstellende dat buiten de waarden 

 van T e en T a nog verborgen complicaties aanwezig zijn. In deze 

 figuur is in de eerste plaats in het (T, «)-vlak geteekend de projectie 

 van de phasen, die bij den driephasendruk coëxisteeren, nl. de door- 

 getrokken lijn DEAC. Deze lijn stelt dus voor de meetkundige plaats 

 van de punten A'AA" der fig. 4, 5, 6 van de mededeeling van 

 Maart 1905. De waarde van T voor het punt E is dus T e , en voor 

 het punt A heeft T de waarde van T„. Dat deze gebroken lijn uit 

 drie bijna rechte stukken bestaat is niet essentieel, wel is ondersteld 

 dat zij in de punten E en A niet vloeiend van richting verandert. 



In de tweede plaats is geteekend de projectie der plooipuntslijn 



_ . . Deze bestaat uit een gedeelte dat als de projectie van de 



punten P der figuren van Maart 1905 kan beschouwd worden, en 

 wel het linker gedeelte tot aan het punt E. Het rechts gelegen deel 

 van af het punt A stelt dan de projectie voor van de punten Q 

 der figuren 1. c. Al wat van deze lijn tusschen E en A ligt is pro- 

 jectie van de verborgen plooipunten. 



Daar wij het eene dubbelplooipunt laten verdwijnen bij T^> T t , 

 en het andere bij T <^ T a , heeft dat middengedeelte nog links een 



