( 199 ) 



4 en 5) moeten samenvallen tusschen de drukkingen correspondee- 

 rende met F' en F. Daar dit echter niet de eenige wijziging is welke 

 in de tig. 4 en 5 optreedt, heb ik in fig. 7 aangegeven hoe tig. 4 

 wordt, voor het geval vt <^ v s . 



We zien dan, dat hierbij iets eigenaardigs voor den dag komt en 

 wel een continue gesloten oplosbaarheids-isotherm Gec/c 1 e l , die bij 

 teinperatuursverhooging meer en meer inkrimpt, om bij de rnaximum- 

 driephasen-temperatunr geheel uit het stabiele gebied te verdwijnen. 



Is de onderste driephasendruklijn c 1 e l s 1 gestegen tot e', c', of m.a.w. 

 beschouwen we de temperatuur van het punt F', dan heeft de 

 oplosbaarheids-isotherm de gedaante gekregen, aangegeven door de 

 lijn e^e'c'f^c,. Bij deze temperatuur komt het minimum der oplos- 

 baarheids-isotherm, dat iets vroeger nog in het stabiele gebied lag, 

 in het metastabiele gebied. Verhoogen we de temperatuur tot het 

 smeltpunt van AB of tot de temperatuur van het punt F, dan 

 herhaalt zich het vorige verschijnsel ten opzichte van het maximum, 

 dat iets beneden deze temperatuur nog in het stabiele gebied lag. 

 Bij nog hoogere temperatuur komt dan ook in de door het stabiele 

 gebied loopende gedeelten der oplosbaarheids-isotherm geen maximum 

 of minimum meer voor en we houden slechts over de lijntjes c 3 c' 3 

 en e 3 e\. Deze lijntjes worden bij teinperatuursverhooging al kleiner 

 en kleiner en de twee driephasendruklijnen e s c 3 en e\ c' 3 naderen 

 elkaar meer en meer, totdat zij bij de maximum-driephasen temperatuur 

 in ESC zijn samenvallen. De takken der oplosbaarheids-isotherm 

 raken bij deze temperatuur juist in de punten E en C, om zich bij 

 verdere temperatuurstijging geheel in het metastabiele en labiele 

 gebied terug te trekken en daarop te verdwijnen : ). 



Terwijl voor het geval vi^>v s boven de maximum-driephasen- 

 temperatuur nog vast AB met vloeistof kan coëxisteeren, nl. onder 

 hoogeren druk, is dit, wanneer vi<^v s , niet het geval, hetgeen ook 

 reeds uit de fig. 8a en 8b volgt. 



Verder zien we, dat in fig. 8 twee driephasenlijnen met een 

 maximumtemperatuur voorkomen, in fig. 9 slechts één en in fig. 10 drie. 



Fig. 9 laat zien, dat het geval 2, waarbij de dampspanning van 

 de verbinding kleiner is dan die der componenten, wel het meest 

 interessante geval is, daar dit, zooals tot heden nog niet bekend was, 

 een driephasenlijn opleveren kan met een minimum en twee maxima. 



Wat de ligging der twee takken van deze eigenaardige drie- 

 phasenlijn betreft kan nog opgemerkt worden, dat hier slechts één 

 van de mogelijke gevallen geteekend is. Deze takken kunnen door 



!) Later hoop ik op den loop van de oplosbaarheids-isotherm in het metastabiele 

 en labiele gebied tusschen de temperaturen van F' en F terug te komen. 



