'( 211 ) 



derste stukken der beide beenen, die met platina-staafjes waren 

 gesloten, in stroomend leidingwater gestoken. 



In de stukken van veranderlijke temperatuur werd in doorsneden 

 ter halver hoogte tusschen de constante grenzen de temperatuur 

 gemeten. 



Nemen we aan dat na het doorvoeren van den stroom in de eene 

 richting een bepaald temperatuurverschil bestond in die midden- 

 doorsneden dan moest de verandering van dat temperatuurverschil 

 door commuteeren van den stroom 4Aj/,i< bedragen, wanneer de 

 conditie omtrent uitwendige warmteuitwisseling vervuld was. 



Te dien einde was om de stukken van veranderlijke temperatuur 

 een ruime vacuummantel aangebracht, grootendeels van glas, met 

 een metalen bodem, en om redenen van practischen aard was het 

 geheele kookkolfje met een deel van den waterkoeler daarop, in 

 dien mantel opgenomen. 



Voor de meting van A u werden afzonderlijke waarnemingen 



gedaan bij een zoo goed mogelijk gelijke stroomsterkte. Door den 

 stroom achtereenvolgens het eene en daarna het andere been te doen 

 doorloopen, werd het temperatuurverschil in de middendoorsneden 

 met een bedrag 2 A veranderd. 



Voor de temperatuurmetingen in het kwikzilver werd het thermo- 

 electrisch verschil tusschen het kwik zelf en platina gebruikt. Ver- 

 schillende soorten platina gedragen zich in dit opzicht geheel verschil- 

 lend. De sterkste thermostroomen werden verkregen met Iridium- 

 houdend Pt van 10 a 20 pCt. Van dit platina werd in elk der 

 beenen een draad ingesmolten zooveel mogelijk in de midden-door- 

 snee. Door deze draden met elkaar te verbinden en in den keten een 

 gevoeligen galvanometer op te nemen kon men de temperatuurver- 

 schillen Lti<u en A u in verhouding bepalen. Om deze elk afzon- 

 derlijk te kunnen meten, hadden de thermo-electrische constanten van 

 het platina ten opzichte van kwik moeten worden bepaald. 



De temperatuursongelijkheid in de middendraden die het gevolg 

 was van een niet geheel te vermijden asymmetrie van de beide 

 beenen der U buis werd met behulp van een anderen on veranderlijken 

 thermoketen gecompenseerd. Bij alle waarnemingsserieën werd tevens 

 de galvanometer-uitslag gemeten die deze thermoketen gaf bij be- 

 kenden weerstand en bekend temperatuur-verschil aan de contact- 

 plaatsen, ten einde veranderingen in de gevoeligheid van den gal- 

 vanometer of veranderingen in den schaalafstand te elimineeren. 



Het quotiënt — werd indirect bepaald. Was de uitwendige warmte- 



