( 216 ) 



een volumen van 250 CC. Deze oplossing wordt door Folin in den 

 colorimeter van Düboscq vergeleken met een 1 / t normaal-oplossing 

 van kaliiimbichromaat, waarvan een 8 mm. hoog zuiltje juist dezelfde 

 intensiteit van kleur vertoont als een 8.1 mm. hoog zuiltje van een 

 oplossing van 10 mgr. kreatinine met 15 CC. pikrinezimroplossing 

 en 5 CC. natronloog, tot 500 CC. verdund. 



Inplaats van den colorimeter van Düboscq gebruikten Van Hoogen- 

 hcyze en Verploegh een volgens hun aanwijzingen vervaardigd 

 toestelletje, dat volkomen aan de eischen voldeed. Bij elke bepaling 

 werden door ieder van hen, terstond na elkaar, 5 aflezingen verricht 

 van de hoogte van het zuiltje der oplossing van kreatinine waarbij 

 de kleur juist dezeltde intensiteit had als een 8 mm. hoog zuiltje 

 van de oplossing van kaliumbichromaat. De enkele aflezingen, waarvan 

 dan het gemiddelde genomen werd, liepen zeer zelden meer dan 0.1, 

 nooit meer dan 0.2 mm. uiteen. Het bleek intusschen dat de tempera- 

 tuur invloed heeft op de reactie, in dien zin, dat de kleur der kreatinine- 

 oplossing door verhooging der temperatuur donkerder wordt. Daarom 

 werd voor de verdunning altijd water gebruikt waarvan de tempera- 

 tuur niet noemenswaard van 15° C. afweek. De door Folin gevonden 

 verhouding werd bevestigd. Een oplossing van 10 mgr. zuivere 

 kreatinine in 500 CC. op de aangegeven wijze behandeld, leverde 

 als gemiddelde van 10 waarnemingen 8.14 min. (max. 8.2, min. 8.1), 

 waaruit dus een hoeveelheid van 9.951 inplaats van 10 mgr. zou 

 worden afgeleid. 



De uitkomsten verliezen aan nauwkeurigheid wanneer het gehalte 

 der oplossing aan kreatinine veel grooter of kleiner is dan 10 mgr. 

 op 500 CC. Daarom werd, telkens als de aflezing hooger dan 10.5 

 of lager dan 5 kwam, de bepaling herhaald met 10 CC. urine, in 

 het eerste geval tot 250, in het tweede tot 1000 CC. verdund. 



De methode van Folin heeft groote voordeden boven de tot dusver 

 steeds gebruikte methode van Neubauer, waarbij de kreatinine uit 

 een alkoholisch extract der urine door middel van chloorzink wordt 

 neergeslagen en daarna gewogen. Niet alleen neemt de methode van 

 Folin veel minder tijd in beslag en vereischt zij veel kleinere hoeveel- 

 heden urine, zoodat zij het gemakkelijk maakt door het onderzoek 

 van verschillende porties urine de schommelingen in de afscheiding 

 in den loop van den dag te leeren kennen, maar zij wint het ook 

 in betrouwbaarheid. Bij de methode van Neubauer kan men het 

 gevaar niet ontgaan dat, onder den invloed der alkalische reactie, 

 door de toevoeging van kalkmelk ter verwijdering van phosphaten 

 ontstaan, een deel der kreatinine in kreatine verandert. Dit gevaar 

 kan verminderd, maar niet geheel weggenomen worden door het 



