( 227 ) 



holte van den darm, in hel darmslijmvlies, in de lever 

 vindt, en daarnaast een veel minder veranderlijke omzetting van 

 eiwit in de verschillende organen, die niet onmiddellijk van het voedsel, 

 maar van de levenswerkzaamheid der weefsels afhankelijk is. 



Bij de stofwisseling in de weefsels ontstaan zonder twijfel stikstof- 

 houdende ontledingsproducten van verschillende samenstelling. Daar- 

 onder behoort, zooals door Nencki, Salaskin en hun medewerkers is 

 aangetoond, ammonia, die door de lever in het onschadelijke ureum 

 wordt veranderd. Bovendien wordt er in het organisme ook buiten 

 de lever ureum gevormd. Dit stof wisselingsprod net ontstaat dus voor 

 een deel, zooals Folin het uitdrukt, „endogeen", ten gevolge van de 

 vrij wel gelijkmatige omzetting van eiwit in de weefsels, voor een 

 ander deel „exogeen", in grootere of kleinere hoeveelheid, al naar- 

 mate er meer of minder eiwit in het spijsverteringskanaal wordt 

 opgenomen. Het is echter niet mogelijk in de urine deze beide deel en 

 van elkander te onderscheiden. Wel daarentegen geeft de afscheiding- 

 van kreatinine, waarop de spijsvertering, als het voedsel geen kreatine 

 bevat, geen onmiddellijken invloed heeft, een aanwijzing omtrent de 

 intensiteit van de omzetting van eiwit in de weefsels. Daarbij is wel 

 in de eerste plaats, maar volstrekt niet uitsluitend, aan het spier- 

 weefsel te denken, aangezien zonder twijfel ook in andere weefsels 

 kreatine gevormd wordt. 



Het schijnt niet noodig aan te nemen dat al de kreatine die in 

 de weefsels gevormd wordt als kreatinine uit liet lichaam wordt 

 verwijderd. Reeds de waarnemingen van Meissner geven aanleiding 

 tot het vermoeden dat kreatine als een „intermediair" stofwisselings- 

 product te beschouwen is, zooals dat door Burian en Schür voor 

 het acidum uricum is aangetoond. Meissner kon althans in de circu- 

 latie gebrachte kreatinine niet geheel in de urine terugvinden. Wel 

 vond hij dat na inspuiting van kreatine onder de huid niet alleen 

 de geheele ingespoten hoeveelheid met de urine weer afgescheiden 

 werd, maar zelfs nog 20 mgr. kreatinine daarbij, maar het bleef 

 daarbij onzeker hoeveel daarvan van de stofwisseling' van het dier 

 afkomstig was. 



Om ook hieromtrent, eenig licht te verkrijgen, hebben Van Hoogen- 

 huyze en Verploegh weder een proef genomen, waarbij hetzelfde 

 voedsel, met 47 gr. eiwit daags, genomen werd als in de vorige reeks. 



VI. De proef duurde van 17 tot 28 Augustus 1905. Den eersten 

 dag werd de urine niet onderzocht. De schommelingen in de af- 

 scheiding van kreatinine waren in deze reeks zeer onbeduidend. In 

 5 dagen, van 18 tot 22 Augustus werd afgescheiden : 



