( 279 ) 



Uit eeue reeks van afwijkingen die de wet (6) volgen, kunnen 

 dus de beide kenmerkende constanten, H en h, worden berekend 

 door middel van de momenten der 2 do en 3 dü orde ; zij worden ge- 

 vonden door berekening van de beide wortels der vergelijking! 



X 2 — p X + q = 

 waarin 



Indien men eene dergelijke reeks aan den toets der normale wet (1) 

 had onderworpen, zon men voor de vergelijking der frequentie 

 kromme gevonden hebben: 



=ï/f 



y 



of 



(10) 



l/f 



.'/ = \/ ~* * ■« l + -<rrf ^ s + 



{II- hf t , {H-h) 



— v' 



2.1! ' 2 2 2! 



Eene vergelijking van deze uitdrukking met (7) toont terstond 

 aan, dat men op deze wijze van de kleine afwijkingen een te groot 

 aantal zon vinden, daar de modulus der afwijking nul, berekend 

 uit (10) nl. : 



~Hli 



1/ 



altijd kleiner is dan die volgend uit (7) n.1. : 



H+h 

 2\/jt 

 De vier snijpunten der beide krommen vindt men door gelijkstel- 

 ling der uitdrukkingen (7) en (10); indien de ontwikkeling bij z A 

 kan worden afgebroken, worden zij bepaald door de wortels dei- 

 vergelijking : 



P X* — q X* + s = (11) 



waarin 



p = ( "t — V~Hh{H - li? , q — 4 V~Hfi 



^{[/H—yiiY 



{H-hf 



Met behulp van den vorm (8) voor # en ;» 2 kan worden aange- 

 toond dat, indien eene reeks van getallen de wet (6) volgt, de 

 berekening van het getal Jt altijd iets te hoog moet uitvallen : 



2,x 2 {H-h^)f i H\~* 



&* Hh 



0»!)" 



