( 287 ) 



Scheikunde. - - De Heer P. van Romburgh biedt eene bijdrage aan : 

 „Over de inwerking van ammoniak en aminen op mierenzure 

 esters van glycolen en glycerine." II. 



Nadat de inwerking van ammoniak en aminen op allylformiaat x ) 

 mij zulke goede resultaten gegeven had, heb ik ook andere mieren- 

 zure esters in den kring mijner onderzoekingen getrokken en in het 

 volgende deel ik in 't kort de uitkomsten mede, verkregen met de 

 formiaten van eenige meerwaardige alkoholen. 



Laat men op het diformiaat van glycol ammoniakgas inwerken 

 dan wordt dit aanvankelijk langzaam, maar na eenigen tijd inleiden, 

 onder warmteoritwikkeling, snel opgenomen. Distilleert men, als de 

 inwerking is afgeloopen, de vloeistof, zoo gaat er bij het kookpunt 

 van 't diformiaat (174°) niets over, maar stijgt de temperatuur dadelijk 

 tot het kookpunt van het glycol en dan, geleidelijk, tot dat van het 

 formamide. Eene geheele scheiding van beide stoffen, wier kookpunt 

 slechts 20" ongeveer verschilt, gelukt met kleine hoeveelheden niet, 

 zoodat, hoewel bewezen is, dat de reactie gemakkelijk en ook zoo 

 goed als quantitatief verloopt, men zich formamide langs dezen weg 

 wel niet zuiver kan verschaffen. 



Eene hoeveelheid van 1 gram diformiaat gaf bij menging met 2 

 gram dipropylamine eene langzame stijging van 18 D tot 42°. Ook nu 

 bleek bij distillatie van de vloeistof het formiaat verdwenen en kon, 

 zoowel bij 't kookpunt van 't glycol, als bij dat van dipropylformamide 

 eene fractie verkregen worden. 



Met benzylamine (1.8 gr.) gaf glycoldiformiaat (1 gr.) eene tempe- 

 ratuursverhooging van 18" 1 — 80°. 't Formiaat bleek bij distillatie 

 verdwenen en na afdistilleeren van het glycol bleef benzylformamide, 

 nagenoeg' in de door de theorie verlangde hoeveelheid, zuiver achter. 



Laat men op het diformiaat van propaandiol (1.2), dat ik mij bereidde 

 door dit glycol met mierenzuur te verhitten, ammoniakgas inwerken 

 dan neemt men analoge verschijnselen waar als bij 't glycoldifor- 

 miaat. Ook hier is, na de inwerking, de ester verdwenen en een 

 mengsel van propaandiol met formamide ontstaan. 



Door vermengen van dit diformiaat (7 gr.) met piperidine (10 gr.) 

 steeg de temperatuur van 20° — 120 3 en bij fraetioneering bleek weer, 

 dat de ester geheel was omgezet in propaandiol, terwijl het formyl- 

 piperidine, na een paar distillaties, in vrij zuiveren toestand afgescheiden 

 kon worden. Waarschijnlijk door sporen van 't glycol, was het kook- 

 punt iets te laag. 



!) Verslag Verg. 24 Juni 1905. 



