( 302 ) 



dit slechts dan vermoeden, als men uitgaat van het verschil in 

 richting tusschen de gyri sub 3 en 4. 



Door macroscopische beschrijving van de oppervlakte zal dus 

 niet kunnen worden uitgemaakt of de gyrus sub 4 gerekend moet 

 worden tot den lobus anterior of posterior. 



Een nauwkeurige bepaling tot welk deel der kleine hersenen deze 

 gyrus behoort, is echter in dit geval van groot belang, omdat uit 

 de afbeeldingen I en II duidelijk blijkt dat aan de oppervlakte, juist 

 in dezen gyrus, het grootste gedeelte van het defect gelegen is. De 

 beschrijving van sagittale doorsneden zal op dit punt dus uitslag 

 moeten geven. 



Alles wat achter den lobus anterior ligt is de lobus posterior. 

 Dit achterstuk wordt op de eerste windingen na, door de sulci 

 paramediani, welke evenwijdig loopen met de mediaanlijn, gescheiden 

 in een middenstuk en twee laterale deelen. In fig. II worden deze 

 twee groeven met 8 aangeduid. 



Wat tusschen de twee beenen der uit 8 getrokken lijnen gelegen 

 is vormt het mediane, - - alles wat rechts en links daarvan ligt, 

 het laterale gedeelte van den lobus posterior. 



In fig. II sub 11 vindt men den sulcus intercruralis. Deze ligt in 

 het midden van den lobus ansiformis (fig. I). De gyri er van begeven 

 zich eerst als crus primum (fig. II, 9) van de mediaanlijn af om in 

 het uiterste laterale gedeelte gekomen, geleidelijk om te keeren, ten 

 einde weer als crus secundum (fig. II sub 10) naar het mediane 

 gedeelte terug te keeren. Dan buigen zij zich nogmaals om voordat het 

 middenstuk bereikt is, doch gaan nu recht naar achteren en loopen 

 dan als lobus paramedianus (fig. II sub 1 2) evenwijdig aan den sulcus 

 paramedianus. 



Bij de verdere beschrijving van den lobus posterior zal ik mij 

 gemakshalve bepalen tot de linkerhelft. 



In de figuren I en II behoort natuurlijk alles wat links van den 

 sulcus paramedianus ligt tot het laterale gedeelte en kan dus niet 

 tot den lobus simplex gerekend worden, daar de gyri hiervan, volgens 

 Bolk, ononderbroken van rechts naar links doorloopen. 



Wanneer men dit toepast op fig. I, dan blijkt dat het uiteinde 

 van den linker sulcus paramedianus stoot op een winding die aan- 

 gegeven staat in 5 van fig. II. 



Men zou daaruit kunnen afleiden, dat de gyri in fig. II aangegeven 

 met 5 en 6, welke liggen boven de sulci paramediani en onder den 

 lobus anterior, den lobus simplex vormen. 



Wanneer men de onderste dier twee windingen, nl. sub. 5, nauw- 

 keuriger beziet, blijkt echter, dat links van het witte puntje (einde der 



