& 



( 305 ) 



worden gezocht onder 2a of 2i (lig. II) en daarom de jniste ligging van 

 het defect niet kon worden vastgesteld, is hel zaak om de verhouding 

 van den sulcus primarius (s. p.) tot de naast liggende windingen en 

 het defect in fig. III goed te bepalen. 



De beide aan de oppervlakte liggende gyri, die tegen de sulcus 

 primarius aanliggen, heb ik daarom in fig. III aangegeven met « en 0. 



Wanneer men « beziet, welke aan de oppervlakte de eerste gyrus 

 is van den lobus posterior, dan blijkt deze uit een secundairen merg- 

 straal te bestaan, welke, dicht aan de oppervlakte, zich vorksgewijze 

 vertakt. Daar de naast liggende secundaire mergstralen van c 2 dat 

 niet doen, is deze gyrus al heel gemakkelijk, ook op de volgende 

 afbeeldingen, te herkennen. 



Hetzelfde kan van /?, den aan de oppervlakte achterst gelegen 

 yrus van den lobus anterior, gezegd worden. De mergstraal aan 

 het kwabje sub 4 verdeelt zich toch, zooals men ziet, in twee deelen, 

 waarvan het achterste, dus /?, de voortzetting is van den massieven 

 primairen mergstraal en daardoor gemakkelijk te herkennen is. 



In de afbeelding III, die, ik herhaal het nogmaals, afkomstig is 

 van een coupe uit het linker aanvangstuk van het defect, ziet men 

 duidelijk, dat is weggenomen, niet de geheele gyrus /?, doch slechts 

 het gedeelte dat vlak tegen den sulcus primarius gelegen is. De 

 achterliggende gyrus van den lobus posterior heeft geheel niet geleden, 

 de oppervlakte, waar deze naar binnen toe ombuigt in den sulcus 

 primarius («), is duidelijk zichtbaar. 



Daar dit punt («) van gewicht is ter bepaling, in hoeverre de 

 lobus posterior, in casu de lobus simplex, gekwetst is, heb ik het 

 ook op de andere afbeeldingen IV, V en VI aangegeven. Om alvast 

 op de latere beschrijving vooruit te loopen zij opgemerkt, dat uit 

 de photographische afbeeldingen blijkt, dat deze aan de oppervlakte 

 gelegen ombuigplaats overal ongeschonden aanwezig is. 



De direct hieruit te trekken conclusie is, dat de lobus simplex 

 aan de oppervlakte niet is gekwetst. 



Met de gyrus (3 staat het echter anders. 



Reeds in fig. III zien we, dat van 4, dus van de achterste lamel 

 van den lobus anterior, de achterste secundaire gyrus /ï aan het 

 bovengedeelte zoo goed als geheel is weggenomen. Alleen het 

 meest vooraangelegen stukje is blijven staan. 



Het defect strekt zich, naar de mergkern toe, slechts uit over het 

 bovenste derde gedeelte van den sulcus primarius. 



De secundaire mergstraal is daar, waar hij zich met dien der voor- 

 liggende winding verbindt, nog duidelijk zichtbaar. 



Vervolgt men het defect op de afbeeldingen IV, V en VI dan 



