( 338 ) 



in dezelfde reden verhouden, op een afstand /. : 2.t k sin (a, — «.,). 



Volgens (6) en (7) hangt n van k af. De voortplantingssnelheid 

 hangt dus samen met de wijze, waarop de amplitude in een vlak 

 van gelijke phase verandert. Zoo « = 0, volgt uit (6) en (7) k = k , 

 n = n . De vlakken van gelijke phase en amplitude kunnen dus 

 alleen samenvallen bij eene voortplanting loodrecht op het grensvlak. 

 Vond dit in elke richting plaats, clan zou volgens (8) k nul, dus de 

 stof volkomen doorschijnend moeten zijn. 



Zoo de vlakken van gelijke phase en amplitude loodrecht op 

 elkander staan, is « = 90°. Voor licht, dal van buiten in liet metaal 

 dringt, zijn de vlakken van gelijke amplitude evenwijdig aan het grens- 

 vlak, dus voor a = 90° staan die van gelijke phase loodrecht hierop. 

 De voortplanting geschiedt dan evenwijdig aan het grensvlak. Dit 

 is in overeenstemming met wat uit (7) en (8) volgt. Voor « = 90° 

 is volgens (7) k n = en dus volgens (8), of &=0 of n = sini. 

 Het eerste geval voert terug tot volkomen doorschijnende midden- 

 stoffen. Voor n = sin i is er totale terugkaatsing. Dit kan echter bij 

 de lichtopslorpende middenstoffen alleen het geval zijn, indien k n = 

 of, daar n ^> 0, zoo k = 0. De middenstof zou dus loodrecht op het 

 grensvlak een opslorpingscoëfficient nul moeten hebben. Bij metalen 

 is dit niet het geval, zoodat daar, gelijk boven is opgemerkt, geene 

 totale terugkaatsing kan optreden. 



Bij totale terugkaatsing tegen volmaakt doorschijnende midden- 

 stoffen staan, gelijk bekend is, voor de lichtbeweging in de tweede 

 middenstof evenwijdig aan het grensvlak de vlakken van gelijke 

 phase en amplitude loodrecht op elkander. Voigt toonde aan, dat 

 dit geval ook voorkomt bij de lichtbeweging, die uit een prisma 

 eener het licht opslorpende stof treedt, zoo platte golven hierop vallen 



en de afmetingen van het prisma groot zijn ten opzichte der golflengte 1 ). 



1 fk n\ 

 Uit (6) en (7) kan men afleiden (& 2 — n 2 ) cos a = n k I — I. 



V ?l fc J 



Hieruit volgt, dat naarmate k : n toeneemt, « meer van jr : 2 ver- 

 schilt, waarmee eene uitkomst van Voigt is terug verkregen 3 ). 



5. Eisenlohr 3 ) toonde aan, dat men door de invoering van een 

 komplexen brekingsaanwijzer op eenvoudige wijze geraakt tot de 

 uitkomsten van Cauchy voor de metallieke terugkaatsing. 



Op de volgende wijze is in te zien, dat met den brekingsaan- 

 wijzer van doorschijnende lichamen bij metalen eene komplexe groot- 

 heid overeenstemt. Met inachtneming der voorwaarden (3) en (4) is 



!) Wied. Arm., 24, 153, 1885. 

 ») Wied. Ann., 24, 150, 1885. 

 5) Pogg. Ann., 104, 368, 1858- 



