( SSfi ) 



binnenzijde volkomen spiegelend is, staal aan die binnenzijde zoowél 

 de electrische kracht £', als de electrische kracht S' loodrechi op 

 den wand. Dan is dus, wanneer wij het oppervlak o met het bin- 

 nenoppervlak van het omhulsel laten samenvallen, in elk punt van o 

 [€ . #]„ = en [£' . Xp]„ = ü. 

 c. Eindelijk kunnen wij een stelsel bescdiouwen, dat in een eindige 

 ruimte ligt en omringd is door aether, in welken zich de straling 

 van het stelsel tot op oneindigen afstand voortplant. Nemen wij dan 

 voor het oppervlak a een bol met oneindig grooten straal, dan is in 

 elk punt de grootheid onder het integraalteeken 0. Daar wij de 

 coordinaatassen willekeurig kunnen kiezen, is het voldoende, dit aan 

 te toonen voor het punt P waar een lijn uit liet middelpunt O in 

 de richting der positieve .;;-as getrokken den bol snijdt. Daarbij 

 mogen wij ons in ( i, .£>, £' en .f>' bepalen tot termen die omgekeerd 

 evenredig met de eerste macht van den afstand OP zijn. 



Doen wij dit, dan mogen wij, zooals welbekend is, stellen dat bij 

 beide bewegingstoestanden in het punt P een voortplanting in de 

 richting OP bestaat, waarbij zoowel de electrische als de magnetische 

 kracht loodrecht op OP staat, terwijl de beide vectoren ook onder- 

 ling loodrecht zijn. Wij hebben dan, als wij onder a en b, a' en b' 

 zekere complexe grootheden verstaan, 



" <£ x = 0, <i y = ar"", <£ z = be int , 



S} x = 0, Sp y = - /;,<»«, £„ = afr*, 

 (£', = 0, <£',j = a V'", <g', = h'e l ">, 



S?' x = 0, Sp' y = — &'«•»', S?' z = a'e"' 1 , 

 en hieruit volgt, als wij in aanmerking nemen dat in het punt P 

 de normaal aan het boloppervlak de richting der a?-as heeft, 

 [<£ . #]„ - [€'. S ? ] n = ( ié v £', - <£ a .p' y ) - ( g' y S ?z - <£' 2 jp y ) = 0. 



Uit het voorgaande blijkt dat in verschillende ge\'allen het eerste 

 lid van (25) verdwijnt, zoodat de vergelijking overgaat in 



j j(€'. . €) - (S ? ' e . &)j dS =ƒ{(€, . 6') - (& . £')jdS 



(26) 



§ 7. Wij zullen in het bijzonder het geval beschouwen, dat een 

 electromotorische of een magnetomotorische kracht alleen binnen een 

 oneindig kleine ruimte S werkt. Bestaat in zulk een ruimte, liggende 

 aan het punt P, een electromotorische kracht c\ e'" 1 , waarin a een 

 reëelen vector voorstelt, die in alle punten van S dezelfde richting h 

 en dezelfde grootte |o| heeft, dan zeggen wij dat in het punt P een 

 „electromotorische werking" van de richting h bestaat, waarvan de 

 amplitudo en de phase door het reëele deel van |a| S e'" 1 bepaald wordt; 

 wij stellen die werking door het teeken 



