p 



( 379 ) 

 Fi 9 . 2 



of van B bevatten, indien de verbinding zelve bij haar overgang- 

 in vloeistof of damp, d. i. in F totaal ongedissocieerd blijft en dus 

 geen spoor A of B in vrijen toestand bevat. F is in dit geval een 

 tripelpunt voor de verbinding. 



Bij liet minste spoor van dissociatie komt er echter continuïteit, 

 vloeien de takken CF en DF tot ééne driephasenlijn der verbinding 

 samen, welke dus de algemeene gedaante verkrijgt die door Smits 

 werd afgeleid en in fig. 3 is weergegeven. Het minimum in damp- 

 en vloeistoflijn verhuist nu evenwel naar eene samenstelling welke van 

 die der verbinding verschilt, in het algemeen des te meer, naarmate 

 de vluchtigheid van A en B meer verschilt en de dissociatie grooter is. 



Tenzij in de vloeistofphase bijzondere invloeden l ) de partiaaldrukken 

 der komponenten merkbaar wijzigen, zal in het algemeen het minimum 

 aan de zijde van B liggen. Uit de door Smits voor dit geval afgeleide 

 p , .r-voorstelling blijkt nu gemakkelijk dat, komende langs tak CF 

 der driephasenlijn en voortgaande over FD, de orde waarin van de 

 drie phasen twee aan twee in samenstelling gelijk worden de volgende is: 



punt F : L== S 



punt G : Gr = £ 



punt H: L— G. 



Hieruit volgt allereerst dat, indien ergens op de driephasenlijn der 

 verbinding vloeistof en damp identiek worden (punt //), er ook zeker 

 een punt G bestaat waar damp en vast gelijk worden, daar G tus- 

 schen H en F ligt. 



l ) Zooals het bestaan van meerdere verbindinge 



