( 383 ) 



phasenlijn van het type fig. 3 of 5 voor den dag kwam. Toch is 

 het niet moeilijk in te zien dat beide veelvuldig moeten bestaan bij 

 dissociabele verbindingen met voldoende vluchtigheid der beide com- 

 ponenten. Voorbeelden zullen te vinden zijn bij de verbindingen van 

 NH, of aminen met vluchtige zuren als HC1, HBr, H 3 S, HCN of 

 organische zuren als mierenzuur, azijnzuur; verder bij chloralhydraat 

 of alcoholaat, enz. 



Naarmate de verbinding minder gedissocieerd is zal fig. 3 meer 

 het karakter van fig. 2 krijgen. Wellicht behoort hiertoe zoutzuur- 

 methylamin. Naarmate de dissociatie grooter is en de vluchtigheid van 

 B meer van A verschilt zal het punt H waar L = G wordt verder 

 van F verwijderd zijn. Bij aminezouten van organische zuren is 

 reeds bekend dat de konstant kokende vloeistof veel dichter bij den 

 zuurkant ligt dan de verbinding. 



Neemt de vluchtigheid van B te veel af dan zal fig. 5 kunnen 

 ontstaan. 



Ligt de lijn HM sterk naar de zijde van B dan zou het geval 

 zich kunnen voordoen, dat het punt H niet voorkwam op de diïe- 

 phasenlijn der verbinding maar op die der komponent B. In fig. 3 

 en 5 stelt zoowel de driephasenlijn ALG als BLG tak 3 voor. In 

 het nu bedoelde geval zou de lijn BLG van B uit eerst tak 3, 

 maar na het passeeren van het punt L = G tak 1 voorstellen, hetzij 

 1b of later nog ia. Deze takken sluiten dan op tak 3 bij de drie- 

 phasenlijn der verbinding aan. Ook hiervan is tot dusver geen voor- 

 beeld bekend. Bij de stelsels HC1, HBr of HJ en H 2 loopt de 

 ijslijn wel tot zeer lage temperaturen en daardoor tot zeer hooge 

 gehalten der vloeistof aan HC1 enz. door, maar de lijn HM loopt 

 naar lagere temperaturen eveneens naar hooger gehalte der zuren 

 zoodat, naar de gegevens van Pickering over de coexisteerende vloei- 

 stoffen, het minimum bij HC1 — H 3 vallen zou op de driephasenlijn 

 voor het 3 L ' hydraat, bij HJ — H 2 op die van het 4 1 -' hydraat (beide 

 aan de zijde der waterrijkere oplossingen), bij HBr — H 2 zelfs even 

 voor het smeltpunt van het 4' ! hydraat aan de zijde der aan HBr 

 rijkere oplossingen — in geen geval dus op de ijslijn. 



Beschouwen wij ook nog het geval waarbij vloeistof en damp bij 

 een maximumdruk gelijk worden. Hier zal in het algemeen dit punt 

 liggen aan de zijde van de vluchtigste komponent, en naarmate de 

 verbinding meer gedissocieerd en het onderscheid in vluchtigheid 

 harer komponenten grooter is, ontstaat de kans dat de samenstelling 

 van vloeistof en damp waarbij zij gelijk worden, meer van die der 

 verbinding verschilt. 



